♨️ تلاش کویت برای دستیابی به پیمان دفاعی پاکستانی؛ بازدارندگی چندلایه در برابر تهاجمات پساجنگ

🔻 گزارش «سابینا صدیقی» در المانیتور، به بررسی رایزنی‌های کویت و پاکستان برای توسعه همکاری‌های نظامی در پی حملات موشکی و پهپادی ایران می‌پردازد. کویت که با میزبانی از ۱۳ هزار و ۵۰۰ نیروی آمریکایی در پایگاه‌های عریفجان و علی‌السالم به یکی از خطوط مقدم نبرد تبدیل شده و تاسیسات حیاتی آب‌شیرین‌کن آن هدف قرار گرفته است، به دنبال الگوبرداری از توافق‌نامه دفاع متقابل استراتژیک (SMDA) میان ریاض و اسلام‌آباد است. با این حال، حفظ توازن در روابط پاکستان با ایران و شورای همکاری خلیج فارس، دستیابی کویت به یک پیمان دفاعی کامل را با چالش‌های مواجه می‌سازد. نویسنده ابعاد این تحرکات دفاعی را در سه محور تحلیل می‌کند:

🔻 یک: تمایل کویت به بازدارندگی و حدود مشارکت نظامی پاکستان:
گزارش‌ها نشان می‌دهد کویت در پی جذب نیروهای متخصص، جنگنده‌ها، پهپادها و سامانه‌های پدافند هوایی یکپارچه از پاکستان است. کارشناسان نظامی تاکید دارند که احتمال امضای یک پیمان دفاعی کامل با تعهدات رزمی مستقیم تنها حدود ۳۰ درصد است؛ زیرا اسلام‌آباد تمایلی به اعزام نیروهای رزمی ندارد و ترجیح می‌دهد مشارکت خود را به اعزام نیروهای پشتیبانی، آموزشی، اپراتورهای پدافند و تیم‌های پهپادی تحت فرماندهی مستقل پاکستانی محدود کند. این مدل به پاکستان اجازه می‌دهد بدون فرستادن یگان‌های رزمی اصلی خود، از هم‌پیمانان خلیج فارس پشتیبانی کند.

🔻 دو: فاکتور ایران و دکترین موازنه اسلام‌آباد:
بزرگ‌ترین مانع در مسیر تعمیق این پیمان، همسایگی پاکستان با ایران و مرزهای حساس مشترک است. اسلام‌آباد به دنبال حفظ نقش میانجی‌گرانه خود میان تهران و پایتخت‌های عربی است. اگرچه ایران با مانورهای مشترک و تعاملات دیپلماتیک تا حدی با نقش دوگانه پاکستان کنار آمده، اما هرگونه رهگیری مستقیم موشک‌ها یا پهپادهای ایرانی توسط تجهیزات پاکستانی در کویت، می‌تواند واکنش و حساسیت شدید تهران را برانگیزد و به چالش‌های امنیتی در مرزهای سیستان و بلوچستان دامن بزند.

🔻 سه: رقابت منطقه‌ای و انگیزه‌های اقتصادی اسلام‌آباد:
برای پاکستان، پاسخ به درخواست کویت یک فرصت استراتژیک برای نفوذ در خلیج فارس و بازپسگیری فضایی است که هند در سال‌های اخیر اشغال کرده است. علاوه بر این، پاکستان از این طریق می‌تواند کمبودهای انرژی خود را جبران کرده و منافع اقتصادی مادی کسب کند. با این حال، تحرکات مشابه در بحرین، اردن و ترکیه نشان می‌دهد که کشورهای منطقه به دلیل کاهش اعتماد به چتر امنیتی آمریکا، به سمت ایجاد یک پوشش امنیتی جایگزین و بومی حرکت می‌کنند.

https://www.al-monitor.com/originals/2026/07/can-kuwait-secure-saudi-style-defense-pact-pakistan

🔹کانال مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies