‍ ● افسانه‌‌ای به نام آندرسن
➖درباره زندگی نویسنده شهیر دانمارکی


افسانه‌های اندرسن، شامل ۱۵۶ داستان در نه جلد، به بیش از ۱۲۵ زبان ترجمه شده‌اند. این داستان‌ها در آگاهی جمعی غرب ریشه دوانده، برای کودکان قابل فهم هستند و همچنین درس‌هایی از فضیلت و انعطاف‌پذیری در مواجهه با سختی‌ها را برای خوانندگان بزرگسال ارائه می‌دهند.

مشهورترین افسانه‌های او عبارتند از «لباس جدید امپراتور»، «پری دریایی کوچولو»، «بلبل»، «سرباز حلبی ثابت قدم»، «کفش‌های قرمز»، «شاهزاده خانم و نخود فرنگی»، «ملکه برفی»، «جوجه اردک زشت»، «دخترک کبریت فروش» و «بندانگشتی». داستان‌های اندرسن الهام‌بخش باله‌ها، نمایش‌ها و فیلم‌های انیمیشن و لایو اکشن بوده‌اند.


• عقبه کریستین اندرسن

پدر اندرسن که تحصیلات ابتدایی داشت، پسرش را با ادبیات آشنا کرد و برایش هزار و یک شب می‌خواند. مادر اندرسن، آن ماری اندرسداتر، یک زن رختشوی بی‌سواد بود. پس از مرگ شوهرش در سال ۱۸۱۶، او در سال ۱۸۱۸ دوباره ازدواج کرد.

اندرسن به یک مدرسه محلی برای کودکان فقیر فرستاده شد و در آنجا تحصیلات ابتدایی را گذراند و مجبور بود از خودش حمایت کند، و به عنوان شاگرد یک بافنده و بعداً یک خیاط کار می‌کرد.

در ۱۴ سالگی، اندرسن برای یافتن شغل به عنوان بازیگر به کپنهاگ نقل مکان کرد. او با داشتن صدای سوپرانو خوب، در تئاتر سلطنتی دانمارک پذیرفته شد ، اما صدایش خیلی زود تغییر کرد.

یکی از همکارانش در تئاتر به اندرسن گفت که او اندرسن را شاعر می‌داند و با جدی گرفتن این پیشنهاد، اندرسن شروع به تمرکز بر نویسندگی کرد.

یوناس کالین، مدیر تئاتر سلطنتی دانمارک، علاقه زیادی به اندرسن داشت و او را به یک مدرسه گرامر در اسلاگلس فرستاد و پادشاه فردریک ششم را متقاعد کرد که بخشی از هزینه تحصیل اندرسن را بپردازد.

اندرسن در آن زمان اولین داستان خود، "روح در قبر پالناتوک" (۱۸۲۲) را منتشر کرده بود. اگرچه اندرسن دانش‌آموز درخشانی نبود، اما تا سال ۱۸۲۷ در مدرسه السینور نیز تحصیل کرد.

اندرسن بعدها گفت که سال‌های حضورش در این مدرسه، تاریک‌ترین و تلخ‌ترین سال‌های زندگی‌اش بودند. در یکی از مدارس، اندرسن در خانه‌ی مدیر مدرسه‌اش زندگی می‌کرد. در آنجا، اندرسن مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت و به او گفته می‌شد که این کار به منظور «بهبود شخصیتش» انجام شده است. اندرسن بعدها گفت که هیئت علمی او را از نوشتن دلسرد کرده و همین امر منجر به افسردگی او شده است.


• درباره وفات اندرسن

در اوایل سال ۱۸۷۲، در سن ۶۷ سالگی، اندرسن از رختخوابش افتاد و به شدت آسیب دید؛ اندرسن هرگز به طور کامل از جراحات ناشی از آن بهبود نیافت. کمی پس از آن، علائم سرطان کبد در او ظاهر شد.

سرانجام اندرسن در ۴ آگوست ۱۸۷۵ در سن ۷۰ سالگی در خانه‌ای روستایی به نام رولیگد (به معنای واقعی کلمه: آرامش) در نزدیکی کپنهاگ، خانه دوستان نزدیکش، بانکدار موریتز جی. ملکیور و همسرش، درگذشت. کمی قبل از مرگش، اندرسن با یک آهنگساز در مورد موسیقی مراسم تشییع جنازه‌اش مشورت کرد و گفت: «بیشتر افرادی که پس از من قدم خواهند زد، کودکان خواهند بود، بنابراین ریتم را با قدم‌های کوچک هماهنگ کنید.»

جسد کریستین اندرسن در قبرستان Assistens Kirkegård در منطقه Nørrebro کپنهاگ ، در قطعه زمین خانوادگی کالین به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۱۴، سنگ قبر به گورستان دیگری منتقل شد، جایی که اعضای جوان‌تر خانواده کالین دفن شده بودند. برای مدتی، قبر او، ادوارد کالین و هنریت کالین بی‌نشان بود. سنگ دومی نصب شده است که قبر اندرسن را مشخص می‌کند.

در زمان مرگش، اندرسن از احترام بین‌المللی برخوردار بود و دولت دانمارک به عنوان یک «گنجینه ملی» سالانه به او مقرری پرداخت می‌کرد.


• بناها و یادبودها

روز تولد اندرسن، دوم آوریل به عنوان روز جهانی کتاب کودک، جشن گرفته می‌شود. سال ۲۰۰۵ که در دانمارک به عنوان «سال اندرسن» نامگذاری شده بود، دویستمین سالگرد تولد اندرسن بود و زندگی و آثار او در سراسر جهان گرامی داشته شد.

در دانمارک، در طول «سال اندرسن» نمایشی با حضور پربیننده در ورزشگاه پارکن کپنهاگ به منظور تجلیل از این نویسنده و داستان‌هایش به روی صحنه رفت.

از جمله بناهای یادبود و مجسمه‌های متعلق به تو می‌توان به مجسمه برنزی نشسته (۱۸۸۰) اثر مجسمه‌ساز «آگوست سابای» اشاره کرد که در باغ‌های قلعه روزنبورگ ، کپنهاگ، دانمارک قرار دارد.

در دسامبر ۱۸۷۴، برای اولین بار پیشنهاد شد که به مناسبت هفتادمین سالگرد تولد هانس کریستین اندرسن در کپنهاگ، در ۲ آوریل ۱۸۷۵، بنای یادبودی از او ساخته شود. کمیته‌ای تشکیل شد و اعلام شد که این بنای یادبود در هفتادمین سالگرد تولد او در باغ روزنبورگ قرار خواهد گرفت.


📇| #ScreenWriting
👤| #Hans_Christian_Anderson
🌀| @Perspective_7