▪︎ ۱۰ نکته فیلمنامه نویسی آثار ورزشی
▪︎ استانداردهای یک فیلمنامه ورزشی خوب
🔻در اینگونه آثار سینمایی که فیلمنامه باید روایت ورزشی کند، اولویت با شخصیت است نه ورزش !
یکی از بزرگترین اشتباههای نویسندگان هنگام نوشتن فیلمنامهورزشی این است که به جای تمرکز بر شخصیتها، بر ورزش تمرکز میکنند. یادتان باشد، مخاطبان به گل پایانی یا ضربه نهایی اهمیت نمیدهند، مگر وقتی که زننده آن گل یا ضربه برایشان مهم باشد.
باید رویکردتان به فیلمنامه ورزشی اینگونه باشد که آن را اثری شخصیت محور با عناصر ورزشی در نظر بگیرید؛ و نه برعکس. ابتدا شخصیت بحثبرانگیز باورپذیر به یادماندنی خلق کنید، بعد عناصر ورزشی را در آن بگنجانید. این را در مجموعه آثار «راکی(۱۹۷۶)» میبینید. یا در فیلم «استعداد ذاتی (۱۹۸۴)»، «هوزیرها (۱۹۸۶)»، «بول دورهام (۱۹۸۸)» و بهترین فیلمهای ورزشی تاریخ سینما میبینید. پس اول شخصیت اصلی فوقالعاده خلق کنید !
هر مسابقه، خود فیلمی کوچک است. برای هر مسابقهای که درون فیلمنامه میآید، باید فیلمی کوچک با مشکلات خاصش را بنویسید. چیزی که همه بازیکنان از آن درس میگیرند و چه متوجه شوند چه نشوند، بر آنها تأثیر مثبت میگذارد. مثلا اولین بازی در هوزیرها، درباره بازیکنانی است که به مربی گوش نمیدهند. مشکل اینجاست: مربی چه میکند؟
برجستهترین بازیکن آن گروه لجوج را بر روی نیمکت مینشاند، آن هم موقعی که تیم در زمین بازی یک نفر کم دارد. در پایان مسابقه مشکل حل میشود. بازیکنان حالا متوجه میشوند حرف، حرف مربی است.
و یا درباره مسائل پیرامون یک ورزش بنویسید. اگر از طرفداران پروپاقرص ورزشید اما نمیخواهید فیلم ورزشی کلیشهای دیگری درباره تیم یا بازیکنی بنویسید که بر شرایط چیره میشود و به قهرمانی دست مییابد، به این بیندیشید که درباره آدمهای دور و بر آن ورزش بنویسید.
دلیل موفق بودن این شگرد آن است که ما را با دنیای هیجان انگیز تازهای آشنا میکند که با آن آشنا نیستیم. کامرونکرو این کار را با کارگزار ورزشی فیلم «جری مگوایر» انجام داده...
● نوشته: کارسون ریوز
● مترجم: احمد فاضلی شوشی
● شماره ۲۶۷ مجلهٔ فیلمنگار
📇¦ #ScreenWriting
🌀¦ @Perspective_7
Post #918
350