● در این اثر، یک کشیش و یک افسر به یک مزرعه نگاه می‌کنند. افسر به نشانه احترام کلاهش را برداشته است و چشم به زمین دوخته و بصورت مغموم و مغبون زیر لب نجوا می‌کند. از سویی کشیش لب به دعا گشوده است. منظره روبرویشان انگار خالی به نطر می‌رسد اما جسدهای بی‌شماری روی زمین نهفته است. بطوریکه هر بدن انگار در زمین محو می‌شود. گویی بخشی از خاکی شده اند که در آن مرده‌اند. فضای غمگنانه اثر از زمین به آسمان سرایت می‌کند. بگونه‌ای که انگار آسمان نیز جانش گرفته شده است و توان تابیدن بر روی اجساد را ندارد. در این نقاشی، مرثیه‌سراییِ کشیش، از زمین به آسمان سرایت می‌کند و با آن یکی می‌شود. گویی رمق نور خورشید، در آسمان، از پس ابرهای آبیِ کدرِ مایل به سیاه گرفته است و آسمان نیز دلمرده از مردگان روی زمین‌اش است. اثری تیره، دردناک، دغدغه‌مند، نقاد و نفرین‌شده به نام "مرثیه/ شکست‌خورده" از نقاش، هنرمندِ جنگ و جهانگرد بزرگ روس که ماهیت گرافیکی صحنه‌های واقع‌گرایانه او باعث شد که بسیاری از آنها هرگز چاپ نشوند یا در معرض دید عموم قرار نگیرند.


🎨 𝑫𝒆𝒇𝒆𝒂𝒕𝒆𝒅. 𝑹𝒆𝒒𝒖𝒊𝒆𝒎 (𝟏𝟖𝟕𝟗)
🎨 𝑷𝒂𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓:𝑽𝒂𝒔𝒊𝒍𝒚 𝑽𝒆𝒓𝒆𝒔𝒉𝒄𝒉𝒂𝒈𝒊𝒏

▪️ | #Aesthetic
🌀| @Perspective_7