● اگر با نظر به آرای دیوید هیوم، زیبایی را یک ویژگی مستقل درون خودِ اشیاء ندانیم بلکه زیبایی را یک صفت درونی وابسته به ذهنِ ناظر (Subjective) و برخاسته از ذوق و احساس (Taste) بدانیم؛ فیلم چشم شیطانِ برگمان را می‌توان یکی از هیومی‌ترین آثار اینگمار برگمان بدانیم. در فیلم شخصیت‌های جهنمی متکی به چشم ناظر یعنی چشمِ شیطان آگاه به امر زیبا می‌شوند، اما از سویی ذوق و احساس از آنان گرفته شده است. شیطان نیز بواسطه زیبایی - نه بواسطه ذوق و احساس - قدرت خودرا نشان می‌دهد و دون ژوان را که محروم از این دو قوه شده، در مصاف با زیبایی - یعنی دختری عفیف و باکره - از جهنم بیرون می‌کشد. به همین خاطر آیینه پشتِ دون ژوانِ خالی از ذوق و احساس است. چون هیچ تصوری از امر زیبا ندارد. شیطان نیز به همین خاطر با وسوسه، ذوق و احساس اورا تحریک می‌کند. برگمان، چنان میزانسن می‌دهد که آیینه بعنوان چشم ناظر برای دون ژوان، خالی از ذوق و احساس دیده شود - در حالی که شیطان در آینه منعکس نمی‌شود اما چشم ناظرِ وسوسه‌گرش کنار دون ژوان دیده شود.

• 𝑻𝒉𝒆 𝑫𝒆𝒗𝒊𝒍'𝒔 𝑬𝒚𝒆 (𝟏𝟗𝟔𝟎)
• 𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓: 𝑰𝒏𝒈𝒎𝒂𝒓 𝑩𝒆𝒓𝒈𝒎𝒂𝒏

➖ #Aesthetic
👤 #Ingmar_Bergman
🌀 @Perspective_7