● دیوید رابینسون و جان فرانسیس لین در آگهی ترحیم رزی در روزنامه گاردین نوشتند:

« رزی، بعنوان یک کارگردان، در بهترین آثارش اساساً یک روزنامه‌نگار مبارز و تحقیقی بود که دغدغه‌اش فساد و نابرابری‌های جنوب ایتالیا بود که از نظر اقتصادی دچار رکود بود. او معتقد بود که «مخاطب نباید فقط تماشاگران منفعل باشد»؛ او می‌خواست مردم را به فکر کردن و پرسشگری وادارد. »

• موسسه BFI با اذعان به اینکه رزی در طول چهار دهه فعالیت خود، آثار تاریخی، جنگی و درام‌های خانوادگی ساخت، اعلام کرد: « او بعنوان استاد «سینما-تحقیق» ‘cine-investigation’ و تأثیرگذار بر چندین نسل از هنرمندان، از جمله مارتین اسکورسیزی، فرانسیس فورد کاپولا، روبرتو ساویانو و پائولو سورنتینو، در یادها خواهد ماند.

• سرانجام رزی در دهم ژانویه ۲۰۱۵ در سن ۹۲ سالگی، در اثر عوارض ناشی از برونشیت درگذشت. جسد او در سینما کازا دل به نمایش گذاشته شد و بسیاری از فیلمسازان ایتالیایی حضور داشتند. جوزپه پیچونیِ کارگردان نیز گفت کار رزی به ایتالیا "هویت و عزت" بخشید و رزی یکی از آن هنرمندانی بود که کارش را مانند یک ماموریت زندگی می‌کرد."

👤| #Francesco_Rosi
🌀| @perspective_7