آه شیخ! ریشِ ریا درآمده...
روزگاری سخن از خرد گفتم دندانم شکستید و امروز در پی لقمه‌‌ای قلم می‌‌تراشم، می‌‌شکنید. چه بنایی می‌‌خواستم برآورم در این ویرانه و چنان کردید که بر پای خویش ایستادن نمی‌توانم... و هر دم در ظلمات خندقی یا چاهی فرو می‌‌افتم و از درد، اندیشه فراموش کرده‌‌ام.


طـومار شیـخ شـرزیـن | بـهـرام بـیضـایی



👤| #Bahram_Beyzaie
🌀| @Perspective_7