● اصطلاح " آزادی مونتاژ " ؛ حد و نهایتی دارد. آزادی کامل به آشفتگی منجر می‌شود. این موضوع بستگی به فیلم و آنچه که نشان می‌دهد دارد. در مورد حرکت عادی از یک نقطه در صحنه به نقطه‌ای دیگر تمام عمل را باید نشان دارد و «قطع/کات» ناگهانی مثلا از کنار در به کنار پنجره اثر مضحک و یا معجزه‌‌آسایی دارد. کارهای تجریدی مکانی در سینما ممکن نیست. در مورد زمان نیز همینطور است. باید به هنرپیشه برای رفتن از کنار در به سمت پنجره همان مقدار زمان را داد که در عالم واقع لازم است. همچنین در یک فیلم عادی مونتاژ این امکان را نمی‌دهد که یک حادثه واحد به شکلی واقعی دوبار در «نما» های پشت سرهم تکرار شود. اگر قرار باشد که فیلم یکبار در نمای متوسط و بار دیگر نمای درشت حرکت مردی را که اسلحه می‌کشد نشان بدهد به نظر تماشاچی این حرکت بی‌معنی جلوه خواهد کرد.
📚 « هنر سینما »
✍️ نویسنده: رالف استیونسون
📚| #Cinematicterms
🌀| @Perspective_7
Post #1100
269
- 👍 4