● ولفگانگ اولریش:
➖ سلفی؛ بازگشتِ زندگی عمومی (۲)[آخر]
➖ مترجم ستاره نوتاج؛ انتشارات آبان
میمیک‌ها و ژست‌ها، به عنوان بیان تصویریِ شفاهی و طبیعی مبنا و مرجع هرگونه ارتباط بصری رسانه‌اند. ولی سلفی‌ها– و به بیان کلی‌تر تمام تصاویر بدن – در رسانه‌های اجتماعی جایگاهی متمایز دارند، زیرا همچنان زبان بصری طبیعی را تحت شرایط فنی امتداد می‌دهند. سلفی‌ها تجلی آرزوی بشرند برای برقراری ارتباطی هرچه فراگیرتر با دیگران، حتی ورای مواجهات واقعی.
در آغاز، سلفی‌ها صرفاً جانشینی بوده‌اند برای عدم امکان صحبت زنده با دیگران و دیدن همزمان آنها. و، هرچند اکنون افراد بیش از پیش در قالب تماس تصویری زنده در رسانه‌های اجتماعی ارتباط برقرار می‌کنند، این به‌معنای کاهش اهمیت سلفی نیست. هر چه باشد این فرصت وجود دارد که با فیلترها استیکرها و دیگر المان‌ها و افکت‌ها تصویر زنده را به صورت زنده چنان تغییر داد که خصیصه‌های بیانی چهره، که با میمیک‌ها و ژست‌ها پدید می‌آیند، تشدید شوند. (در واقع) بیان اغراق آمیز می‌شود، به لحاظ معناشناختی غلیظ یا پرمایه می‌شود یا حتی به نحوی متناقض می‌شکند. در هر صورت، تغییر می‌کند و به مصنوعی صرف بدل می‌شود.
▫️ ¦ #Basics
🌀 ¦ @Perspective_7
Post #1002
212
- 👍 7