سیمئون در سال ۹۴۹ در غلاطیه متولد شد و در ۱۴ سالگی با پدر روحانی خود آشنا شد، پیر مقدسی که او را در دعا و زهد تعلیم داد. با اینکه او در دربار امپراتوری خدمت می‌کرد، اما تمام وجودش وقف اتحاد با خدا بود. او روزها وظایف دنیوی خود را انجام می‌داد و شب‌ها به شب‌زنده‌داری می‌پرداخت. در یکی از دعاهایش، او رؤیایی دید که در آن نور الهی وجودش را با درخششی آسمانی فرا گرفت. این تجربه، او را به سوی جستجوی مستقیم خدا و تعلیم آن به دیگران سوق داد.
سیمئون به صومعه قدیس ماماس پیوست، اراده شخصی خود را ترک کرد، به درجه‌ای والا از هوشیاری معنوی رسید و در نهایت به مدت ۲۵ سال به عنوان رئیس صومعه خدمت کرد. انضباط سخت‌گیرانه‌ای که برای برادران صومعه در نظر گرفته بود، باعث شورش علیه او شد و حتی نزدیک بود که جانش را از دست بدهد. پس از ترک صومعه، سیمئون آثار الهیاتی خود را در قالب موعظه‌ها، تعالیم و سرودها به نگارش درآورد.
اگرچه تعالیم عمیق او در زمان خود جنجال‌ برانگیز بود و حتی منجر به تبعید او توسط پاتریارک شد، اما امروزه چنان ارج نهاده شده‌اند که قدیس سیمئون یکی از تنها سه قدیسی است که کلیسا به او عنوان الهیدان را  اعطا کرده است.

🆔@persiansynaxarion