جنجال در جوایزِ هوگوِ امسال
بخش دوم:

اما مابقیِ اتهام‌ها به مارتین را می‌شود چرند حساب کرد. مثلاً یک وبلاگ‌نویس شایعه پخش کرد که برگزارکننده‌های جایزه به مارتین راهنمای تلفظِ اسامی داده‌اند و از او خواسته‌اند که بعضی از ویدیوهایش را (به دلیل تلفظ‌های غلط) دوباره ضبط کند. هم مسئولان جایزه و هم مارتین این حرف را تکذیب کردند. البته گویا برگزارکننده‌ها تلفظِ اسامیِ نامزدها را گرفته بودند اما به مارتین نداده بودند. مارتین هم در یک کامنت در وبسایت file770.com نوشت فقط جلوِ بعضی از اسامی تلفظ‌شان هم بوده و او هم در حین پخشِ زنده ممکن است بعضی‌هایشان را اشتباه خوانده باشد. شایعه‌ی دیگر هم در این باب آن بود که فقط اسامیِ غیرسفیدپوستان را اشتباه گفته و این نژادپرستی‌اش را نشان می‌دهد. این‌طور نبود؛ تعدادِ غلط‌هایش خیلی بیش‌تر از این حرف‌ها بود! اسمِ سفیدپوست‌ها را هم چند بار اشتباه گفت. خودش هم در دفاعیه‌اش نوشت که «من حتا اسامیِ شخصیت‌های کتاب‌هایم را هم اشتباه می‌گویم؛ شاهد می‌خواهید؛ ویدیوِ مصاحبه‌هایم را ببینید.» نکته‌ای که به بخشِ دومِ این شایعه دامن زد، نامِ انتشاراتِ فایه یا فایا (FIYAH) بود که تلفظِ عامیانه‌ای است از کلمه‌ی “Fire” (خصوصاً در لهجه‌ی بعضی سیاهپوستان امریکا)؛ این انتشارات این نام را به افتخارِ اولین نشریه‌ی علمی‌تخیلی و فانتزیِ سیاهپوستان، یعنی فایِر!! (Fire!!) انتخاب کرده که سال 1926 منتشر شد. مارتین “FIYAH” را «فیا» تلفظ کرد.

در مورد اشاره‌های مارتین به گذشته‌های دور هم مارتین توجیهی داشت. در همان وبسایت file770 نوشت که متنِ اجرایش را برای برنامه‌ی حضوری در زلاندنو آماده کرده بوده و می‌خواسته مردمِ آن‌جا که احتمالاً با تاریخِ هوگو آشنا نیستند این جایزه را بهتر بشناسند. شخصاً از قصه‌گویی‌های مارتین درباره‌ی جوایز هوگو خیلی خوشم آمد. اگر واقعاً قصد داشته برای غیرامریکایی‌ها فضای جذابی درست کند، به نظرم به هدفش رسید! بااین‌همه، از این لحاظ هم منتقدانِ مارتین روی یک نکته‌ی خاص انگشت گذاشتند: در جایی از برنامه، مارتین به موفقیت‌های اِن کِی جمیسین (N. K. Jemisin)، علمی‌تخیلی‌نویسِ زن و سیاهپوست، اشاره کرد که سه سالِ پیاپی برنده‌ی جایزه‌ی بهترین رمان شد و امسال هم جایزه‌ی داستانِ بلند (novelette) را گرفت. مارتین بعد از اشاره به موفقیتِ جمیسین گفت او با بردِ امشبش رکوردِ رابرت هاینلاین را شکست که در عرضِ نُه سال سه هوگو برده بود. منتقدهای مارتین این حرفِ او را هم به این معنا برداشت کردند که جمیسین را با یک «مرد سفیدپوست» قیاس کرده تا دستاوردش را کوچک جلوه بدهد. خودِ جمیسین در این مورد اظهارنظر نکرده.

پارسال، نویسنده‌های زیادی از سخنرانیِ جنت انگ و تغییرِ نامِ جایزه‌ی کمبل پشتیبانی کردند (برای مثال، جان اسکالزی، نویسنده‌ی مجموعه‌ی «جنگ پیرمرد» و کوُری داکتروُ (Cory Doctorow)، که هر دو از برنده‌های همین جایزه بودند)؛ جامعه‌ی طرفدارانِ ع.ت.ف هم همین‌طور. امسال حداقل در توییتر سروصدای جامعه‌ی طرفداران بسیار بلند بود و مطالبِ زیادی برضد مارتین نوشتند. اما خیلی از نویسنده‌ها تا الان سکوت کرده‌اند.

نویسنده‌های مشهورتر تا الان در این ماجرا دو دسته شده‌اند: کسانی در توییتر و احیاناً شبکه‌های اجتماعیِ دیگر برضد مارتین موضع گرفتند، مثل مری رابینت کوُوال (Mary Robinette Kowal) که هم رئیسِ فعلیِ انجمنِ «نویسندگانِ علمی‌تخیلی و فانتزیِ امریکا»ست و هم برنده‌ی جایزه‌ی کمبل برای نویسنده‌ی نوظهور و هم برنده‌ی هوگو و نبیولا و غیره؛ دسته‌ی دوم حداقل فعلاً سکوت کرده‌اند. مثلاً جان اسکالزی ادعا کرد که برنامه را یادش رفته ببیند. جمیسین در توییترش سکوت کرد. نِدی اوُکوُرافوُر (Nnedi Okorafor)، نویسنده‌ی امریکایی‌ـ‌نیجریه‌ای، که از برندگانِ آن شب و گویا از دوستانِ مارتین است، هم علناً گفت که حاضر نیست چیزی بگوید.

تنها کسانی که آشکارا از مارتین حمایت کردند معدودی نویسنده‌ی لیبرتارین و راستگرا بودند، مثل ترویس جِی آی کوُرکوُران (Travis J I Corcoran) که دو نوبت جایزه‌ی پرومتئوس را برده. البته راستگراهای دوآتشه‌تر و خصوصاً غیرلیبرتارین‌ها بعید است هرگز از مارتین حمایت کنند؛ مارتین برای آن‌ها مترقّی (progressive) حساب می‌شود.
@PersianSFF
[ادامه در پست/فرسته‌ی بعد]
‌