باران خاک را نرم و پر از چاله‌چوله کرده. می‌دوم و خودم را تصور می‌کنم که در دنیایی موازی قدم می‌گذارم، جایی که هنوز همه‌چیز بر وفق مراد است، آرزو می‌کنم کاش می‌شد در طول زمان سفر کنم، آن‌وقت به گذشته برمی‌گشتم و همه‌چیز را عوض می‌کردم. ولی مهم نیست چقدر جان بکنم، از قرار معلوم نمی‌توانم زمان و مکان را به میل خودم تغییر بدهم و کلاف سردرگمی را باز کنم که دارد وجودم را از هم می‌شکافد.

سم هستم بفرمایید اثر #داستین_تائو

دانلود فایل PDF

📚 @PDFsCom