ولادیمیر: نکنه موقعی که خواب بودم دیگران رنج می‌کشیدند؟ نکنه الان هم خواب باشم؟ فردا، وقتی که بیدار شدم، یا فکر کردم که بیدار شدم، در مورد امروز چی بگم؟ این که با دوستم استراگون، این‌جا، تا سر شب، منتظر گودو بودیم؟ این که پوتزو، با باربرش، از این‌جا رد شد و با ما صحبت کرد؟ احتمالا. ولی توی همه‌ی این‌ها چه حقیقتی وجود داره؟
حیران میان گور، و تولدی سخت. گورکن اون پایین آرام آرام دست به کار قابلگی می‌شه. ما به اندازه‌ی کافی وقت داریم که پیر بشیم. هوا پر از ناله‌های ماست. ولی عادت گوش ما رو بدجوری سنگین می‌کنه. شاید هم یک نفر به من نگاه می‌کنه، یک نفر در مورد من حرف می‌زنه، اون خوابه، اون هیچی نمی‌دونه، بگذار بخوابه…

در انتظار گودو اثر #ساموئل_بکت

دانلود فایل PDF

📚 @PDFsCom