گاهی کتابهای چارلز دیکنز را که در میان نویسندگانِ مورد ستایشم، جایگاهی ویژه دارد، از نو میخوانم. اخیرا عبارت فوقالعادهای در کتاب "داستان دو شهر"، توجهم را جلب کرد «پس هرچه به پایان نزدیک و نزدیکتر میشوم، انگار دایرهای را میپیمایم و به آغاز نزدیک و نزدیکتر می شوم. شاید این یکی از شیوههای هموارسازی و آمادهسازی مسیر باشد. اکنون قلب من متأثر از خاطرهها و یادگارهایی است که مدتهای مدید به خواب فراموشی رفته بودند....»
این قطعه مرا فوقالعاده تحت تأثیر قرار میدهد: من هرچه به پایان نزدیکتر میشوم، درمییابم بیشتر و بیشتر به سوی آغاز بازگشتهام...
📚 @PDFsCom
Post #49697
68.6K
- ❤ 107
- 👌 14
- 👍 13