ده درسی که کاش خیلی زودتر یاد می‌گرفتم،
نه در کلاس‌ها، نه در کتاب‌ها،
بلکه در پروژه‌ها، تیم‌ها و تمام فراز و فرودهای معماری و طراحی و جلسات کوچینگ کسب و کار.

۱. بیش‌از حد مهربان بودن، احترام نمی‌آورد.
مرزها را زود مشخص کنید.
مهربانی بی‌حد، همیشه هزینه دارد.

۲. همیشه موضوع غرور نیست، گاهی عزت‌نفس است.
از خودتان دفاع کنید.
این یعنی دارید از ارزش کار و مسیرتان محافظت می‌کنید.

۳. در نهایت، تنها کسی که همیشه کنار شماست، خودتانید.
هیچ‌کس قرار نیست برای شما مسیر بسازد.
زندگی حرفه‌ای‌تان را خودتان طراحی می‌کنید.

۴. چیزها تمام می‌شوند، آدم‌ها تغییر می‌کنند، زندگی ادامه دارد.
بپذیرید.
تطبیق پیدا کنید.
حرکت کنید.

۵. همه چیز با یک رؤیا شروع می‌شود.
اما رؤیایی که اجرا نشود، فقط رؤیا می‌ماند.

۶. بعضی خداحافظی‌ها برای رشد لازم‌اند.
چیزهایی که کار نمی‌کنند را رها کنید تا چیزهای درست وارد زندگی‌تان شوند.

۷. به خودتان گوش دهید، نه به نظر دیگران.
آن‌ها مسیر شما را زندگی نمی‌کنند.
شما می‌کنید.

۸. یک «نه» صریح بهتر از یک قول مبهم است.
شفافیت حرکت می‌دهد.
دو‌پهلو بودن، متوقف می‌کند.

۹. گاهی می‌برید، گاهی یاد می‌گیرید.
و هر دو یعنی رشد.

۱۰. احترام از توجه ارزشمندتر است.
توجه زود محو می‌شود،
اما احترام باقی می‌ماند و بیشتر می‌شود.

همه ما این درس‌ها را دیر یاد می‌گیریم.
من هم همینطور.
اما وقتی بفهمیدشان،
زاویه نگاهتان به مسیر حرفه‌ای‌تان عوض می‌شود.

📚 @PDFsCom