📌 اگر بخواهیم تهرانِ قاجار را پیدا کنیم، باید از میان برجها و خیابانهای شلوغ امروز عبور کنیم و خودمان را به کوچههای عودلاجان برسانیم؛ محلهای که زمانی یکی از مهمترین و پررونقترین محلههای پایتخت بود و اعیان، تاجران و رجال نامدار تهران در آن زندگی میکردند.
این جمعه راهی عودلاجان میشویم؛ جایی که هنوز پشت دیوارهای کوتاه و درهای قدیمیاش میتوان نشانههایی از زندگی بیش از یک قرن پیش را دید. در این مسیر از خانه مدرس، عمارت دبیرالملک، خانه مهربان، خانه پدر هوشنگ مرادی کرمانی، خانه قوامالدوله و خانه مهرانگیز کامبیز، لوکیشن خاطرهانگیز سریال «پدرسالار»، بازدید خواهیم کرد.
اما جذابیت عودلاجان فقط به عمارتهایش محدود نمیشود. بخش مهمی از این سفر در خودِ کوچهها و گذرهایی نهفته است که هنوز بوی تهران قدیم را میدهند؛ کوچههایی که هر کدام داستانی از روزگار پرهیاهوی پایتخت قاجار را در دل خود پنهان کردهاند.
در میان این خانهها و گذرها، از مردمانی خواهیم گفت که روزگاری در این محله زندگی میکردند؛ از تجار ثروتمند و رجال سیاسی گرفته تا خانوادههایی که خاطراتشان هنوز در گوشهوکنار این محله زنده است.
در دل این روایت، به یکی از آیینهای کمتر روایتشدهی تهران قاجاری نیز سرک میکشیم؛ شیوهای از عزاداری که در آن، نظمِ نشستن و حضور، معنایی دیگر داشت و جایگاه زنان و مردان، تصویری متفاوت از زیست اجتماعی آن روزگار را پیش چشم میگذارد؛ روایتی که در لابهلای تاریخ شهر، کمتر مجال شنیدهشدن یافته است.
این پرسه، صرفاً تماشای چند بنای کهن نیست؛ سفری است به لایههای پنهان یک محله، جایی که دیوارها هنوز حافظ خاطرهاند و کوچهها هنوز از زندگیهای گذشته سخن میگویند؛ تجربهای برای لمس تهران، نه فقط دیدن آن.
برای اطلاع از پرسههای بعدی میتونید ما رو در شبکههای اجتماعی دنبال کنید:
📱 کانال تلگرام | 📱 پیج اینستاگرام | 🟢کانال بله
Post #267
482

- ❤ 1