یک مکان‌هایی هست که آدم خودش رو بهتر می‌تونه پیدا کنه، حتی میشه دست دراز کرد و آروم خود رو لمس کرد، خاصه اگر سکوت باشه و شب باشه و بیتوته‌ی دور آتیش. پیوند مکان قدسی با زمان قدسی.
امروز بعد از چند سال همت کردیم و برای بازدیدِ پیش از عملیاتی شدن این تجربه به این امامزاده‌ی متروک و مهجور رفتیم؛ تجربه‌ی سکوت کوهستانِ کمی سبز، صخره‌های بزرگ و دیدن دشت. و سکوتش، سکوت کم‌یابش که صدای غلط‌خوردن خرده‌سنگی زیر پا به وضوح شنیده می‌شد...
خیلی زود با پرسه یک شب‌نشینی دوپامین‌ریست¹ در اینجا خواهیم داشت. تجربه‌ی آسمانِ شبِ بکرِ کوهستان در کنار مکانی قدسی ولی مهجور و متروک، تجربه‌ی سکوت، تجربه‌ی خود.

¹ یا دوپامین دتاکس: در این تورها با قطع کامل اینترنت و محرک‌های دیجیتال، مغز را از desensitization دوپامین خارج می‌کنیم. بر اساس اصول نوروساینس reward system، غوطه‌وری در سکوت جنگل، کوه و رودخانه، حساسیت طبیعی مغز به لذت‌های واقعی و پایدار را بازمی‌گرداند.

خواب‌هایی که عمودی دیدم ✔️