رباعیه:

بر خشک فتاده ماهی‌یی در تب و تاب
می‌گفت: بــه جــوی رفته بــاز آيد آب

بط گفت چو من مَصوص گشتم تو کباب
عــالم پسِ مرگ مــا چه دريا، چه سراب!

▫️نقل از: نسخهٔ خطی شماره ۵۸۷ Fy کتابخانهٔ دانشگاه استانبول، کتابت ربع دوم سده ۸ هجری، برگ ۴۶.

بط: مرغابی
مصوص: گوشت بریان‌کردهٔ طیور

🔹 رباعی در سده ۱۱ در تذکرهٔ عرفات‌ (ص ۷۰۵) به نام بُندار رازی (درگذشت ۴۰۱ ه.ق) آمده است.

https://t.me/parniyan7rang