توی مصاحبه‌ی اچ‌آری انگار آدم‌ها یه گوشه‌ای از احساسات و حس‌های بیان نشده‌شون که شاید خیلی شخصیه و حتی به خودشون درموردش نگفتن رو پیشم جا می‌ذارن. خوندن گزارش مصاحبه بهم حس اینو می‌ده که آدما یه برگ از ژورنال شخصیشون رو باهام به اشتراک گذاشتن :)

شماها به‌عنوان کارجو به اتاق مصاحبه چه حسی دارین؟ 🥰