همراز

عاشق،
کم
است،
سخنِ
عاشقانه،
فراوان...

✍🏻 نادر ابراهیمی

‌
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران...

✍🏻شهریار

‌
گیرم که زِ دشمن گله آری بر دوست
چون دوست جفا کند چه تدبیر کنی؟!

✍🏻سعدی

بر شانه‌های خسته‌ی خود تکیه می‌کنم،
اما به شانه‌ی احدی رو نمی‌زنم.

✍🏻 فرزاد نظافتی

‌
طومار صبر من
به نهایت رسیده است...

✍🏻صائب تبریزی

‌
یا چنان نمای که هستی،
یا چنان باش که می‌نمایی...

✍🏻عطار

خداوندا
مرا
آن
دِه
که
آن
بِه...

✍🏻حافظ

‌
دلتنگم
چون خیابانی که از کوچه های بن بست می گذرد .

✍🏻غلامرضا بروسان

تو را می‌خواهم ای جانانه‌ی من

✍🏻 فروغ فرخزاد

‌

وفا به قیمت جان هم نمی شود پیدا
فغان که هیچ متاعی
به این گرانی نیست..!

✍🏻 شهریار

‌
تو بیا مست در آغوش من و دل خوش دار
مستیَت با بغلت هر دو گناهش با من...

✍🏻 حسین منزوی

ما هرچه دویدیم، به جایی نرسیدیم ...

✍🏻 فاضل نظری

‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
آنچه هرگز شرح نتوان کرد یعنی حال من.

✍🏻وحشی بافقی

‌

من چنینم تو برو مصلحت خویش اندیش...

✍🏻 سعدی

خواهم که به خلوتکده‌ای از همه دور،
من باشم و
من باشم و
من باشم و
من...

✍🏻مهدی اخوان ثالث

طومار صبر من
به نهایت رسیده است...

✍🏻صائب تبریزی

خویش را در خویش پیدا کن؛ کمال این است و بس

✍🏻میرزا خراسانی

شوریده‌ی‌ جهانم‌ چون‌ قربتِ‌تو‌ جویم...

✍🏻 عطار

هوای خواب ندارد، دلی که کرده هوایت...

✍🏻 حسین منزوی

از مهر دوستان ریاکار خوش‌تر است
دشنام دشمنی که چو آیینه راستگوست...

✍🏻 پروین اعتصامی