بازاندیشی در معماری امنیتی خلیج فارس پس از جنگ رمضان
ارزیابی انتقادی رویکردهای جدید امنیتی و پیامدهای آن برای نظم منطقه‌ای


‌ با نگاه به گزارشی از اندیشکده چتم‌هاوس با عنوان :
[Persian] Gulf States Can Contain the Threat from Iran and Israel. But they’ll Need Help‌

نویسنده: غزاله غفوری

 
 
📍تحولات امنیتی خاورمیانه در سال‌های اخیر نشان داده است که نظم منطقه‌ای در حال گذار از یک الگوی سنتی مبتنی بر موازنه قدرت به چارچوبی پیچیده‌تر از رقابت‌های نظامی، فناوری‌های نوین و تعاملات ژئوپلیتیکی است. جنگ اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بحران‌های امنیتی سال‌های اخیر، نه‌تنها معادلات بازدارندگی میان بازیگران اصلی را تحت تأثیر قرار داد، بلکه برداشت کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از مفهوم امنیت را نیز تغییر داد.

در چنین شرایطی، گزارش چتم‌هاوس با عنوان:
[Persian] Gulf States Can Contain the Threat from Iran and Israel. But they’ll Need Help

تلاش می‌کند چشم‌اندازی از آینده امنیت خلیج فارس ارائه دهد. این گزارش استدلال می‌کند که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس پس از تحولات اخیر، با محیط امنیتی دشوارتری مواجه شده‌اند و برای مدیریت تهدیدهای احتمالی، به تقویت همکاری‌های دفاعی، توسعه ظرفیت‌های مشترک و ادامه حمایت شرکای خارجی نیاز دارند.

🔶با وجود اهمیت این تحلیل، بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که امنیت پایدار در خلیج فارس صرفاً از مسیر افزایش توان نظامی یا اتکا به بازیگران خارجی حاصل نمی‌شود. تجربه تاریخی منطقه نشان داده است که رقابت‌های امنیتی، زمانی که فاقد سازوکارهای سیاسی برای مدیریت اختلافات باشند، می‌توانند حتی در حضور قدرت‌های بازدارنده خارجی نیز ادامه پیدا کنند.

🔶این یادداشت تلاش می‌کند ضمن بررسی استدلال‌های اصلی گزارش چتم‌هاوس، آن را در چارچوب گسترده‌تر مطالعات امنیت منطقه‌ای ارزیابی کند. پرسش اصلی این است که آیا معماری امنیتی مبتنی بر بازدارندگی خارجی می‌تواند پاسخگوی پیچیدگی‌های امنیتی خلیج فارس باشد، یا اینکه آینده ثبات منطقه نیازمند ترکیبی از بازدارندگی، دیپلماسی، اعتمادسازی و سازوکارهای بومی مدیریت بحران است.

📌متن کامل را در سایت پایاب بخوانید.‌
‌
 @Paiab_org