🔺تعهد جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تنوع زیستی و اهداف جهانی حفاظت از طبیعت
دکتر مسعود پزشکیان رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در اجلاس سران هفدهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تنوع زیستی:🔹جنگ تنها انسان‌ها و زیرساخت‌های اقتصادی را هدف قرار نمی‌دهد. جنگ به طبیعت نیز آسیب می‌زند؛ جنگل‌ها را می‌سوزاند؛ تالاب‌ها را تخریب می‌کند؛ خاک را آلوده می‌سازد؛ منابع آب را تهدید می‌کند؛ زیستگاه‌ها را از میان می‌برد؛ گونه‌های جانوری را آواره می‌کند؛ و مواد شیمیایی و فلزات سنگین را وارد چرخه‌های طبیعی می‌کند. آثار جنگ بر محیط زیست می‌تواند تا سال‌ها پس از پایان مخاصمات ماندگار باشد.
🔹امروز دیگر جامعه بین‌المللی به خوبی می‌داند که تخریب محیط زیست در مخاصمات مسلحانه، یک پیامد فرعی و بی‌اهمیت جنگ نیست. این آسیب‌ها مستقیماً با امنیت و رفاه نسل‌های آینده ارتباط دارد.
🔹آثار جنگ بر اکوسیستم‌ها ممکن است سال‌ها و حتی نسل‌ها باقی بماند و تا کیلومترها فراتر را تحت تأثیر قرار دهد. یک شاهد مثال، حجم نابودی‌های رقم خورده در غزه مظلوم است که به گواه کارشناسان، بخش‌هایی از خاک آن تا صدها سال آینده، نمی‌تواند میزبان حیات و چرخه‌های اکولوژیک طبیعی و گیاهی باشد. آنچه در منطقه ما به واسطه جنگ‌های تجاوزکارانه اتفاق افتاده، «اکوساید یا نسل‌کشی زیست‌محیطی» است که باید محکوم شود.
🔹از جامعه بین‌المللی انتظار می‌رود، برای حفاظت از میراث طبیعی و تنوع زیستی، سازوکارهای مؤثر، شفاف و قابل اجرا ایجاد کند. هیچ کشوری نباید در زمان جنگ، طبیعت را قربانی خاموش و بی‌دفاع بداند.
🔹جمهوری اسلامی ایران خود را متعهد به اجرای کنوانسیون تنوع زیستی و اهداف جهانی حفاظت از طبیعت می‌داند. ما در ایران، حفاظت از مناطق طبیعی، تالاب‌ها، جنگل‌ها، مراتع، زیستگاه‌های حیات وحش و ذخایر ژنتیکی را در کنار توسعه پایدار دنبال می‌کنیم. اما باید واقع‌بین و منصف بود. کشوری که همزمان با فشارهای ناشی از تغییر اقلیم، خشکسالی، کمبود آب، بیابان‌زایی و کاهش منابع طبیعی، از یک سو و آثار تحریم‌های اقتصادی و محدودیت دسترسی به فناوری و منابع مالی از سویی دیگر مواجه است و در دو سال پی‌درپی، هدف جنگ‌های جنایت‌کارانه با استفاده گسترده از سلاح‌های مخرب، ممنوعه و در موارد زیاد با هدف عمدی تخریب محیط زیست، مانند حملات به مخازن سوخت در پایتخت بوده است، برای اجرای برنامه‌های محیط زیستی و جبران خسارات وارده، به همکاری واقعی جامعه جهانی نیاز دارد.
🔹حفاظت از تنوع زیستی بدون تأمین منابع مالی کافی، بدون دسترسی عادلانه به دانش و فناوری و ظرفیت سازی، در حد انجام مذاکرات، صدور قطعنامه و تعیین اهداف باقی خواهد ماند.
🔹اگر از کشورهای در حال توسعه انتظار داریم از جنگل‌ها، تالاب‌ها، گونه‌ها و منابع ژنتیکی خود حفاظت کنند، باید شرایط دسترسی به ابزارهای لازم برای انجام این مسئولیت را نیز برایشان فراهم کنیم.این همان معنای واقعی عدالت محیط‌زیستی است.
ما معتقدیم منابع مالی تنوع زیستی باید قابل دسترس‌تر، عادلانه‌تر و متناسب با نیازهای واقعی کشورهای در حال توسعه باشد.
🔹همچنین انتقال فناوری‌های نوین، ظرفیت‌سازی، توسعه دانش بومی و مشارکت جوامع محلی باید در کانون توجه اجرای تعهدات کنوانسیون قرار گیرد.
🔹جامعه بین‌المللی باید بپذیرد کشورهایی که تحت تحریم‌های اقتصادی هستند و یا در معرض تجاوزات نظامی قرار گرفته‌اند، نباید به تنهایی هزینه‌های زیست‌محیطی تحریم‌ها و یا جنگ‌هایی را که آغازگر آن نبوده‌اند، تحمل کنند.
🔹از این رو، از آژانس‌های سازمان ملل متحد، نهادهای مالی بین‌المللی و سازمان‌ها و نهادهای ذی‌ربط در حوزه محیط زیست و توسعه پایدار می‌خواهیم: سازوکارهای بسیج منابع مالی، ارزیابی خسارات زیست‌محیطی، احیای اکوسیستم‌های آسیب‌دیده و حمایت از کشورهای متأثر برای مقابله با پیامدهای زیست‌محیطی درگیری‌های مسلحانه را تقویت نمایند.
متن کامل را در پایگاه اطلاع‌رسانی دولت بخوانید
https://dolat.ir/detail/491284
@PadDolat
