در ایران باستان جغدها نمادی از دانایی و منزلت بوده‌اند و جایگاه والایی در ادبیات کهن به عنوان پرندگانی که به بقیه حیوانات پند و اندرز می‌دهند داشته‌اند. در اوستا از جغد با نام “اشوزشت” یاد می‌شود، نماد فراری دهنده دیوها و پلیدی‌ها! اشوزشت به معنی “دوست داشتن و دوست‌دار راستی بودن” است. از دیگر نام‌های باستانی جغد؛ بهمن مرغ، بوف، زوبره، هومن مرغ، شب‌آویز و مرغ شب می‌باشد. 🦉
اما آغاز و رواج خرافه‌ای شوم بودن جغدها بعد از ورود اعراب به ایران و تحت تاثیر فرهنگ عرب آغاز شده است. جغدها از مار، سوسمار، مارمولک و موش‌ها تغذیه می‌کنند و در آن زمان این موجودات غذای اعراب به حساب می‌آمده‌اند. همین امر باعث شده بود تا اعراب آن زمان به ایرانیان القا کنند که جغد پرنده‌ای شوم و بدیُمن است. این باور سینه به سینه برای نسل‌های بعدی نقل شده و هنوز هم در مناطقی از کشور جغدها به عنوان پرندگانی شوم شناخته می‌شوند. 😞
#جغد #پرنده_شوم #خرافات #پرنده_دانا
🆔@pace2pace