طنز تلخ ماجرا اینجاست که مدیرعامل انجمن نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز، یعنی کسی که ماهیتا باید مدافع جریان آزاد اطلاعات، شفافیت و دسترسی بدون محدودیت به تکنولوژی و اینترنت باشه، نه کسی که تئوری توطئه انفجار گوشی و اینترنت‌هراسی رو پمپاژ می‌کنه. طرف به جای اینکه روی ممیزی امنیتی پروژه‌های اپن‌سورس، توسعه زیرساخت‌های غیرمتمرکز و ارتباط با کامیونیتی جهانی تمرکز کنه، داره دقیقا ادبیات نهادهای امنیتی رو برای توجیه فیلترینگ و قطع اینترنت میلیون‌ها نفر و ایزوله کردن شبکه تکرار می‌کنه.
وقتی بالاترین مقام کامیونیتی FOSS تو یک کشور الفبای تکنولوژی و امنیت سایبری رو فدای پروپاگاندا می‌کنه و نت جهانی رو صرفا ابزار کشتار می‌بینه، عمق فاجعه و دلیل عقب‌موندگی زیرساخت‌های نرم‌افزاری و مرگ تدریجی اکوسیستم تک کشور کاملا مشخص میشه.