یه تیم تحقیقاتی تو MIT یه ربات پرنده ساخته که سرعت پروازش در حد زنبور عسله و در آینده می‌تونه به درد عملیات جست‌وجو و نجات بخوره.

اندازه این ربات حدود ۴ سانتی‌متره و وزنش هم کمتر از یه گرمه. به‌خاطر همین می‌تونه از جاهای خیلی تنگ رد بشه و مثلاً بعد از زلزله، لابه‌لای آوار بره و اگه آدم زنده‌ای اون زیر باشه، به تیم‌های امداد خبر بده.

کوین چن، استاد برق و کامپیوتر MIT و یکی از نویسنده‌های مقاله، می‌گه این نوع ربات‌ها می‌تونن برای بازرسی جاهای تنگ مثل داخل توربین‌ها هم استفاده بشن، یا حتی تو مزارع عمودی به گرده‌افشانی کمک کنن.

سال‌هاست که میکروربات‌ها رو برای محیط‌هایی که برای انسان خطرناک یا غیرقابل دسترسه بررسیت می‌کنن. بعضی‌ها مثل سوسک می‌خزن، بعضی‌ها مثل یه حشره فنری می‌پرن. ولی مشکل مشترکشون این بوده که خیلی ظریف و شکننده‌ان، کنترلشون سخته و با یه جریان هوای غیرقابل پیش‌بینی نامتعادل می‌شن.

برای کنترل این ربات از یه مدل یادگیری عمیق که رفتار ربات رو «پیش‌بینی» می‌کنه و بهترین توالی حرکت‌ها رو برای دنبال کردن یه مسیر امن می‌چینه استفاده کردن. یعنی ربات به‌جای دستورهای ثابت و از پیش‌نوشته‌شده یاد می‌گیره تو شرایط مختلف چطور حرکت می‌کنه و همون لحظه بال‌ها رو تنظیم می‌کنه تا پایدار بمونه و از مسیر خارج نشه.

این ربات تونسته تو ۱۱ ثانیه ۱۰ تا پشتک هوایی پشت‌سرهم بزنه، اون هم تو شرایط بادی، پشتک یه نمونه‌ی خوب و از سخت‌ترین مانورهاست. اگه یه ربات بتونه پشتک بزنه، یعنی می‌تونه خیلی سریع تغییر جهت بده و این برای مقابله با تندبادهای لحظه‌ای خیلی مهمه.

این تیم حسابی آیرودینامیک بال‌زدن حشرات رو بررسی کردن تا حرکت بال مگس‌ها و زنبورها رو تقلید کنن. نتیجه‌اش رباتیه که ۳۳۰ بار در ثانیه بال می‌زنه تقریباً هم‌رده‌ی زنبور عسل واقعی.


متن خبر رو می‌تونید اینجا بخونید.

📡openpcb