چند وقتیه تو شبکه های اجتماعی مثل x حرف و حدیث‌هایی درباره گجت NanoKVM پخش شده که می‌گن این گجت یه میکروفون مخفی داره و بدون اینکه کاربر بدونه، می‌تونه حریم خصوصی رو تهدید کنه. ولی وقتی می‌ری سراغ مستندات، تاریخچه‌ی ماژول و روند توسعه‌ی خود محصول، داستان یه چیز دیگه‌ست.

گجت NanoKVM یه IP-KVM متن‌بازه که روی ماژول LicheeRV Nano ساخته شده. خود LicheeRV Nano یه ماژول استاندارد RISC-Vـه و از همون اول مثل اکثر بردهای توسعه امکانات پایه مثل MIPI LCD، تاچ، اسپیکر و میکروفون داشته. یعنی این قابلیت بخشی از برد اصلی بوده، نه اینکه NanoKVM بیاد یواشکی چیزی اضافه کنه.

اولین کاربران NanoKVM معمولاً کسایی بودن که قبلاً با LicheeRV Nano به عنوان یه برد لینوکسی کوچیک کار کرده بودن! پس براشون وجود میکروفون چیز جدیدی نبود. اما وقتی محصول بیشتر سر زبون‌ها افتاد و کاربرای جدید اومدن، تازه چشمشون به میکروفون افتاد و از همین‌جا قصه‌ی «میکروفون مخفی» ساخته شد.
ولی آیا اصلا این میکروفون مشکل امنیتی ایجاد می‌کنه؟ خیر! چند دلیل ساده داره: IP-KVM ذاتاً قابلیت صوت دوطرفه داره. حتی اگه روی بورد میکروفون نباشه، اگر KVM توسط یه نفر دیگه کنترل بشه، می‌تونه از میکروفون سیستم مقصد استفاده کنه. پس خود سخت‌افزار NanoKVM موضوع جدیدی ایجاد نمی‌کنه. از طرفی درایور میکروفون ۹ ماهه حذف شده و عملاً غیر فعاله. یعنی حتی اگه میکروفون فیزیکی باشه، صدایی نمی‌تونه بگیره.

ولی چرا میکروفون همچنان تو مدل‌های Cube و Lite باقی موند؟ مدل‌های NanoKVM-Cube و NanoKVM-Lite مستقیم روی LicheeRV-Nano ساخته می‌شن. حذف میکروفون یعنی تغییر BOM، تغییر تولید، تغییر QC، و هزینه‌ی اضافه. تیم توسعه ترجیح داده همون برد رو نگه داره تا قیمت و مدیریت موجودی پیچیده نشه. از نظر تجاری و تولید کاملاً منطقیه.

واقعیت اینه که خیلی از مقاله‌ها و پست‌هایی که پخش شدن، مشکل رو بزرگ‌نمایی کردن. NanoKVM ضعف‌هایی داره، ولی ضعف‌هاش به نت‌ورک و کانفیگ اشتباه کاربرا مربوطه. نه به وجود یه میکروفون خاموش که اساساً درایور هم نداره. مزیت مهم NanoKVM اینه که متن‌بازه! یعنی جامعه‌ی توسعه می‌تونه white-box و black-box تست انجام بده و امنیت رو واقعی بهتر کنه، نه با ترس رسانه‌ای. این داستان «میکروفون مخفی» هم بیشتر نتیجه‌ی سوءتفاهم کاربرای جدید با دانش کم سخت افزاری و هیجان رسانه‌هاست.

📡openpcb