موضوعی مهم که در سازه های فولادی نادیده گرفته میشود ! 🔖🔍

(نویسنده متن : مجتبی محب علیان)

در سازه های فولادی همواره یکی از بحث های مطرح در طراحی ، کمانش پیچشی جانبی است که این نوع کمانش همچون دیگر انواع کمانش ها ، باعث میشود که از تسلیم شدگی مقطع جلو گیری شود و المان نتواند یک رفتار پلاستیک ایده آل را نشان دهد. ضوابط زیادی در خصوص بحث انواع کمانش در المان های فولادی در آیین نامه ها آورده شده است.

یکی از موارد بسیار مهم در تیر های قاب خمشی که عملکرد لرزه ای دارند این است که از کمانش کلی(مثل کمانش پیچشی جانبی) و کمانش موضعی(مثل کماش موضعی بال یا جان) جلو گیری شود.

برای جلوگیری از کمانش موضعی در بال و جان ، ضوابط کنترل فشردگی مقاطع فولادی در آیین نامه آورده شده است.

در خصوص جلوگیری کمانش پیچشی جانبی که از نوع کمانش کلی مقطع میباشد ، باید هر دو بال مقطع (تحت بار سیکلی زلزله هر دوبال تحت کشش و فشار قرار میگیرند) دارای مهار جانبی باشند. اما در نقشه های اجرایی مثلا زمانی که سیستم کف عرشه فولادی یا کامپوزیت است ، تیر های فرعی فقط به بال بالای تیر های قاب خمشی متصل هستند . در نتیجه بال پایین بدون مهار جانبی است!
موضوع دیگر اینکه در مدل نرم افزاری ساختمان هر دو بال مقطع را مهارشده در نظر گرفتند و طبق آن محاسبه کرده اند ، اما در عمل فقط بال بالای مقطع مهارشده است.

به ضوابط مبحث دهم در این خصوص توجه کنید👇🏻👇🏻