🌈⋆˙Illumination⋆˙

آره هم اتاقیمم همینو گفت 😂
آخه می‌دونی دوره‌ی ما مثلا نیم نمره ادبیات چون ضریبش خیلی بالا بود قشنگ ۳۰۰ تا تراز رو جابه‌جا می‌کرد. از سال بعد درستش کردن. ما موش آزمایشگاهی بودیم. 🫩

https://t.me/OfCherryfulThings/15874

حتی من یادمه اون تایم کارنامه‌ی تیرت رو هم واسه‌ی من فرستادی، من توو کتم نمی‌رفت که با اون تراز ۱۲۰۰۰ به بالا رتبه‌ت دو رقمی نشده!
حتی با خودم می‌گفتم درسته یه گپی امسال (۱۴۰۳) توو رتبه‌ها افتاده ولی این ممکن نیست. آخه چطوررر🤯

بچه‌ها من دو سال پیش کنکور دادم هنوزم دارم نکته ازش کشف می‌کنم"-"\
من سال کنکور با هیچکدوم از دوستام تراز و نمره مقایسه نکردم. بعد امروز با هم اتاقیم حرف می‌زدیم متوجه شدم که وا. من تراز نهاییم خیلی کم شده بوده😂 یعنی نهایی‌ای که فکر می‌کردم اوکی خوب دادم دیگه؟ اگه کنکورم رو خیییییلی خوب نداده بودم تهران شاید قبول نمی‌شدم. اونم کنکور تیر، نه اردیبهشت.
من به همه می‌گم که تراز تیرم از اردیبهشت ۹۰۰ تا بیشتر شد. بنابراین هرگز هرگز ناامید نشید. نه فقط تو کنکور، همه جا. اگر از بنده حقیر بپرسید، نجات‌دهنده تا لحظه آخر چنگ انداختن و جنگیدنه.
#study

می‌دونی، گاهی آدم‌ها فقط یه هل کوچیک لازم دارن. گاهی فقط کافیه یکی بهشون بگه از پسش بر میان. گاهی کافیه یکی یکم بهشون باور داشته باشه، وقتی خودشون سراپا شک و تردیدن.

لیدی جین گری یکی از آدم‌های نسبتا مهم ولی فراموش شده توی تاریخ انگلستان هست که بین ادوارد ششم و مری اول به مدت ۹ روز ملکه‌ی بریتانیا بود. ادوارد ششم که مثل مامانش پروتستان بود نمی‌خواست سلطنت انگلستان بیفته دست خواهر ناتنی کاتولیکش، موضوع رو با شورای دربار مطرح می‌کنه و در نهایت جین گری که کازن ادوارد بوده و خون سلطنتی داشته به پیشنهاد پدرشوهر خودش ملکه اعلام می‌شه با این‌که خود جین هرگز اینو نمی‌خواسته. جین با خواهر مری، الیزابت، و همسر آخر هنری، کثرین، مدتی توی یه خونه زندگی می‌کنه و از لحظه‌ی اول می‌گه سلطنت حق مری و دخترهای هنری هشتمه نه من. مری با ارتش فن‌هاش میاد سمت لندن و جین که هیچ وقت نمی‌خواسته ملکه باشه بعد از ۹ روز سلطنت رو رها می‌کنه تا مری، وارث به حق انگلستان ملکه بشه. بعدا مری سر کسونه واویلا بازی همسرش دستور اعدام جین رو می‌ده تا لیدی جین گری وقتی که فقط ۱۶ سالش بود کشته بشه.
مرگ جین نماد پاکی، بی‌گناهی و معصومیته. لیدی جین گری یه دختر نوجوان بی‌گناه بود که به خاطر تصمیماتی که مردهای زندگی‌ش به اجبار بهش تحمیل کردن، کشته شد.

کارامل نمکی اون مزه‌ای بود که فکر نمی‌کردم انقدر بهش نیاز داشته باشم.
Surprising and sparkly.

هرچی خواستم بگم بلو بهتر گفت.
امیدوارم هر اتفاقی در دو روز آینده میفته بهترین برای زندگیتون باشه حتی اگه اولش اینطور فکر نکنید.🌈

به عنوان یک certified (؟) کمال‌گرا، حس می‌کنم برای این یک موضوع نمی‌تونم خودمو سرزنش کنم.
لایک. نمی‌دونم.
واقعا فکر نمی‌کنم هر آن‌چه که گذشت در این یک سال عادی بوده باشه. فکر نمی‌کنم این‌که من "حتما" نتونستم اون‌جوری که می‌خواستم through it all فانکشن کنم واقعا "تقصیر" من باشه.
و خواستم بگم شما هم همین فکر رو با خودتون داشته باشید.
هر چی که بشه، حقیقتِ سختی این یک‌سال عوض نمی‌شه.
هیچ‌کس نه جای من بود و نه جای هیچ‌کدوم از شماهایی که مثل من کنکوری بودید برای همین هیچ‌کس حتی حق نظر دادن راجع به نوع performance اتون نداره.
صادقانه و خالصانه می‌گم.
هیچ‌کس، با هر سطحی از موفقیت در کنکورهای پیشین، حق نداره بهتون بگه شما کم‌کاری کردید یا تماما نتیجه‌ی نهایی تقصیر شما بوده.
و این یک واقعیته.
هر کسی هم که خواست برعکسش رو بهتون تحمیل کنه، از حماقت خودش میاد.
در نتیجه، آره.
موفق باشید و فلان💞

یه ذره اشک تو چشمم جمع شد. اگر یه روز همچین چیزی بنویسم زندگیم الکی نبوده.

@/OfCherryfulThings ❕

You decide to write a Neil Josten/Andrew Minyard fic where they’re forced to spend the summer working at a tiny bookstore after their team loses a bet.
Neil is convinced Andrew hates him. Andrew insists he hates everyone equally. Somehow, Neil still ends up behind the counter every morning with Andrew’s coffee already waiting for him.
So you tag it with Enemies to Something, Bookstore AU, Forced Proximity, Mutual Pining, Andrew Minyard Has A Soft Spot And Hates It, Neil Josten Is Oblivious, Found Family, and “I Made You Coffee, Don’t Make It Weird”.
And the reason it becomes legendary? The author somehow captures their canon dynamic so perfectly that every tiny act of affection feels like a major confession. By chapter 30, the comment section is treating a shared umbrella like the most romantic scene ever written.

I do wish I was him. It would save me and other people so much hurt and heartbreak.

chronos - titan of time

https://t.me/OfCherryfulThings

ممکنه بگید چرا یرن؟ خب برگرد همونجا دوباره چایی دارچین بخور.
باید بگم: نمی‌شه دقیقا به همون خاطره برگشت. اون ترکیب دقیق از مکان، فعالیت و هم‌نشین رو حتی اگه دوباره در بیاری، باز یه سری فاکتور‌ها تغییر کرده. یه چیزهایی رو هرگز نمی‌تونی از زمان پس بگیری. تلخه و شیرین. مثل چایی‌دارچین نبات.

وای چه چایی دارچین خوشمزه‌ای بود فکر کنم قراره تا ابد براش یرن کنم.

You know the day was truely fun when poetry is too silly for describing it.

خیلی جالب بود من یه لکه قرمز و طلایی بین اقیانوسی از سیاه. خیلی آرتیستیک بود.
میشد عکس بشه، کانال‌ها بذارنش، وایرال بشه، بعد چند تا یاروی سباه دیگه بیان منو ببرن یه بیابونی بکشن.🌈