هفته اول ترم ۴ هم تموم شد.
به جرات می‌تونم بگم هرچی از درس‌های علوم پایه خارج می‌شیم و به درس‌های دندانپزشکی وارد، زندگی ترسناک‌تر و شیرین‌تر می‌شه. تا اینجا بهترین و خفن‌ترین استادهامون اونایی بودن که مال دانشکده خودمون هستن. شایدم چون درس‌هاشون نقش مستقیم تو کارمون داره و با دقت و علاقه بیشتری گوش می‌دیم.
امروز یه استاد بی‌حسی محشر داشتیم که تک به تک حرف‌هاش رو همون سر کلاس یاد گرفتم.
دیروز یه استاد ایمونولوژی داشتیم که به هممون کارت اشتراک طاقچه بی‌نهایت داد و همه دوستام برگشتن به من نگاه کردن =)
پریروز با وی رفتیم دور دور، بستنی نسکافه‌کارامل گیشا رو امتحان کردم و یه نکته خیلی جالب راجع به فرق تومور و کیست یاد گرفتم. (کیست داخلش پر از مایع‌ هست، تومور پر از سلول‌.)
پس‌پریروز... خب. =) فقط می‌تونم بگم نوک انگشتام از شدت هیجان گزگز می‌کنن.

نمی‌تونم صبر کنم با همه اتفاقات کوچیک و بزرگ دیگه که روبه‌رومه ملاقات کنم.