یه کم عجیبه برام که این‌جور پست‌ها رو on a high note تموم کنم. شبیه یه مدل جدید لباسه که به پوشیدنش عادت ندارم و حس می‌کنم بهم نمیاد. ولی چی‌کار میشه کرد، حقیقت این روزهاست. قصد ندارم به خاطر ترس‌ها و ناامیدی‌های آموخته‌ام حقیقت رو برای خود آینده‌ام سانسور کنم.