هدف دانشنامه آنلاین علوم سیاسی و روابط بین الملل ایجاد دسترسی کامل اعضا به منابع مطالعاتی، مقالات، کتاب‌ها و سایر مراجع مطالعاتی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل است.
web: oeps.ir
Post #315
251
Channel Public Channel
📘 📘دانشنامه آنلاین علوم سیاسی📘
@oeps_ir
- Subscribers
- 486
- Photos
- 27
- Videos
- 13
- Links
- 109
Showing posts older than #316 · Back to latest
Older Posts 20 shown
Post #314
242
Post #313
225
Post #312
247
Post #311
229
Post #310
683
- ❤ 1
Post #309
271
🔺 اکلزیا چیست؟
اکلزیا (Ecclesia) در یونان باستان به مجمع عمومی شهروندان آتن اطلاق می‌شد که برای تصمیم‌گیری‌های سیاسی و قانونی تشکیل می‌شد. این نهاد یکی از ارکان اصلی دموکراسی آتنی بود و نقش بسیار مهمی در فرآیندهای سیاسی و اجتماعی آتن ایفا می‌کرد.
ویژگی‌های اکلزیا:
۱. ترکیب اعضا: اعضای اکلزیا شامل شهروندان مرد آتنی بالای ۱۸ سال بودند. زنان، بردگان و خارجی‌ها حق شرکت در این مجمع را نداشتند.
۲. برگزاری جلسات: اکلزیا معمولاً چهار بار در ماه تشکیل می‌شد و در آن شهروندان می‌توانستند در مورد مسائل مهم سیاسی، جنگ، صلح، بودجه و قوانین بحث و تصمیم‌گیری کنند.
۳. حق رأی: هر شهروند در این مجمع حق رأی داشت و تصمیمات به‌طور کلی با رأی‌گیری گرفته می‌شد.
۴. نظارت بر مسئولان: اکلزیا وظیفه داشت تا بر کار مسئولان و مقامات نظارت کند و در صورت لزوم، آنان را مورد بازخواست قرار دهد.
۵. حق پیشنهاد قوانین: هر شهروند می‌توانست پیشنهادات خود را برای بررسی و رأی‌گیری به اکلزیا ارائه دهد.
اکلزیا به عنوان یک نهاد دموکراتیک، امکان مشارکت مستقیم شهروندان در امور سیاسی را فراهم می‌کرد و به تقویت مفهوم دموکراسی در آتن کمک می‌کرد.
#اندیشه_سیاسی_غرب
@oeps_ir
اکلزیا (Ecclesia) در یونان باستان به مجمع عمومی شهروندان آتن اطلاق می‌شد که برای تصمیم‌گیری‌های سیاسی و قانونی تشکیل می‌شد. این نهاد یکی از ارکان اصلی دموکراسی آتنی بود و نقش بسیار مهمی در فرآیندهای سیاسی و اجتماعی آتن ایفا می‌کرد.
ویژگی‌های اکلزیا:
۱. ترکیب اعضا: اعضای اکلزیا شامل شهروندان مرد آتنی بالای ۱۸ سال بودند. زنان، بردگان و خارجی‌ها حق شرکت در این مجمع را نداشتند.
۲. برگزاری جلسات: اکلزیا معمولاً چهار بار در ماه تشکیل می‌شد و در آن شهروندان می‌توانستند در مورد مسائل مهم سیاسی، جنگ، صلح، بودجه و قوانین بحث و تصمیم‌گیری کنند.
۳. حق رأی: هر شهروند در این مجمع حق رأی داشت و تصمیمات به‌طور کلی با رأی‌گیری گرفته می‌شد.
۴. نظارت بر مسئولان: اکلزیا وظیفه داشت تا بر کار مسئولان و مقامات نظارت کند و در صورت لزوم، آنان را مورد بازخواست قرار دهد.
۵. حق پیشنهاد قوانین: هر شهروند می‌توانست پیشنهادات خود را برای بررسی و رأی‌گیری به اکلزیا ارائه دهد.
اکلزیا به عنوان یک نهاد دموکراتیک، امکان مشارکت مستقیم شهروندان در امور سیاسی را فراهم می‌کرد و به تقویت مفهوم دموکراسی در آتن کمک می‌کرد.
#اندیشه_سیاسی_غرب
@oeps_ir
- 👌 2
Post #308
332
Post #307
977
🔺شباهت‌ها و تفاوت‌های لیبرالیسم کلاسیک و نئولیبرالیسم
الف) شباهت‌ها
تاکید بر آزادی فردی: لیبرالیسم کلاسیک و نئولیبرالیسم هر دو آزادی فردی، آزادی انتخاب و دخالت محدود دولت در امور شخصی را در اولویت قرار می‌دهند. آن‌ها از حقوق فردی، آزادی بیان و آزادی انجمن حمایت می‌کنند.
اصول بازار آزاد: هر دو ایدئولوژی از بازارهای آزاد، حقوق مالکیت خصوصی و تنظیم محدود دولت بر اقتصاد حمایت می‌کنند. آن‌ها به کارایی و نوآوری ناشی از نیروهای بازار اعتقاد دارند.
نقش دولت: هر دو ایدئولوژی به طور کلی نقش محدودی را برای دولت قائل هستند و تمرکز آن‌ها بر ارائه خدمات اساسی مانند دفاع ملی، اجرای قانون و زیرساخت است، در حالی که اجازه می‌دهند راه حل‌های فردی و مبتنی بر بازار برای اکثر مشکلات اجتماعی ارائه شوند.
تاکید بر عقلانیت: هر دو ایدئولوژی ارزش عقل، منطق و عامل بودن فرد در تصمیم‌گیری را ارزش‌گذاری می‌کنند. آن‌ها به توانایی افراد در انتخاب آگاهانه و مشارکت در جامعه‌ای کارآمد اعتقاد دارند.
ب) تفاوت‌ها
نقش دولت: اگرچه هر دو ایدئولوژی از دولت محدود حمایت می‌کنند، نئولیبرالیسم اغلب از نقش فعال‌تر دولت در ارتقای رشد اقتصادی و جهانی شدن حمایت می‌کند. این امر می‌تواند شامل سیاست‌هایی مانند آزادسازی تجارت، خصوصی‌سازی و مقررات‌زدایی باشد. لیبرالیسم کلاسیک به طور کلی از نقش منفعل‌تر دولت در امور اقتصادی حمایت می‌کند و تمرکز آن بر حفظ چارچوب پایدار برای آزادی فردی و بازارهای آزاد است.
رفاه اجتماعی: نئولیبرالیسم اغلب بر مسئولیت فردی و اتکا به خود تاکید می‌کند، که منجر به نقش محدودتر برای برنامه‌های رفاه اجتماعی می‌شود. لیبرالیسم کلاسیک ممکن است از برنامه‌های رفاه اجتماعی که هدف آن‌ها کاهش فقر و نابرابری است، حمایت بیشتری کند و به این موضوع توجه داشته باشد که افراد ممکن است با شرایطی فراتر از کنترل خود مواجه شوند.
بین‌المللی‌گرایی: نئولیبرالیسم اغلب از ادغام اقتصادی جهانی و همکاری بین‌المللی از طریق نهادهایی مانند سازمان تجارت جهانی و صندوق بین‌المللی پول حمایت می‌کند. لیبرالیسم کلاسیک ممکن است در مورد نهادهای بین‌المللی محتاط‌تر باشد و بر اهمیت حاکمیت ملی و آزادی‌های فردی تاکید کند.
تمرکز بر رشد اقتصادی: نئولیبرالیسم رشد اقتصادی را به عنوان هدف اصلی سیاست‌های دولتی در اولویت قرار می‌دهد و اغلب از سیاست‌هایی که تجارت آزاد، مقررات‌زدایی و خصوصی‌سازی را ارتقا می‌دهند، حمایت می‌کند. لیبرالیسم کلاسیک تمرکز وسیع‌تری بر آزادی فردی و پیشرفت اجتماعی دارد و به این موضوع توجه دارد که رشد اقتصادی مهم است اما تنها معیار جامعه‌ای موفق نیست.
در حالی که هر دو نظریه لیبرالیسم کلاسیک و نئولیبرالیسم اصول اصلی آزادی فردی و بازارهای آزاد را می‌پذیرند اما در دیدگاه خود در مورد نقش دولت، رفاه اجتماعی، بین‌المللی‌گرایی و تمرکز سیاست‌های دولتی متفاوت هستند. نئولیبرالیسم اغلب بر رشد اقتصادی و همکاری بین‌المللی تاکید می‌کند، در حالی که لیبرالیسم کلاسیک ممکن است بیشتر نگران آزادی فردی و عدالت اجتماعی باشد.
@oeps_ir
الف) شباهت‌ها
تاکید بر آزادی فردی: لیبرالیسم کلاسیک و نئولیبرالیسم هر دو آزادی فردی، آزادی انتخاب و دخالت محدود دولت در امور شخصی را در اولویت قرار می‌دهند. آن‌ها از حقوق فردی، آزادی بیان و آزادی انجمن حمایت می‌کنند.
اصول بازار آزاد: هر دو ایدئولوژی از بازارهای آزاد، حقوق مالکیت خصوصی و تنظیم محدود دولت بر اقتصاد حمایت می‌کنند. آن‌ها به کارایی و نوآوری ناشی از نیروهای بازار اعتقاد دارند.
نقش دولت: هر دو ایدئولوژی به طور کلی نقش محدودی را برای دولت قائل هستند و تمرکز آن‌ها بر ارائه خدمات اساسی مانند دفاع ملی، اجرای قانون و زیرساخت است، در حالی که اجازه می‌دهند راه حل‌های فردی و مبتنی بر بازار برای اکثر مشکلات اجتماعی ارائه شوند.
تاکید بر عقلانیت: هر دو ایدئولوژی ارزش عقل، منطق و عامل بودن فرد در تصمیم‌گیری را ارزش‌گذاری می‌کنند. آن‌ها به توانایی افراد در انتخاب آگاهانه و مشارکت در جامعه‌ای کارآمد اعتقاد دارند.
ب) تفاوت‌ها
نقش دولت: اگرچه هر دو ایدئولوژی از دولت محدود حمایت می‌کنند، نئولیبرالیسم اغلب از نقش فعال‌تر دولت در ارتقای رشد اقتصادی و جهانی شدن حمایت می‌کند. این امر می‌تواند شامل سیاست‌هایی مانند آزادسازی تجارت، خصوصی‌سازی و مقررات‌زدایی باشد. لیبرالیسم کلاسیک به طور کلی از نقش منفعل‌تر دولت در امور اقتصادی حمایت می‌کند و تمرکز آن بر حفظ چارچوب پایدار برای آزادی فردی و بازارهای آزاد است.
رفاه اجتماعی: نئولیبرالیسم اغلب بر مسئولیت فردی و اتکا به خود تاکید می‌کند، که منجر به نقش محدودتر برای برنامه‌های رفاه اجتماعی می‌شود. لیبرالیسم کلاسیک ممکن است از برنامه‌های رفاه اجتماعی که هدف آن‌ها کاهش فقر و نابرابری است، حمایت بیشتری کند و به این موضوع توجه داشته باشد که افراد ممکن است با شرایطی فراتر از کنترل خود مواجه شوند.
بین‌المللی‌گرایی: نئولیبرالیسم اغلب از ادغام اقتصادی جهانی و همکاری بین‌المللی از طریق نهادهایی مانند سازمان تجارت جهانی و صندوق بین‌المللی پول حمایت می‌کند. لیبرالیسم کلاسیک ممکن است در مورد نهادهای بین‌المللی محتاط‌تر باشد و بر اهمیت حاکمیت ملی و آزادی‌های فردی تاکید کند.
تمرکز بر رشد اقتصادی: نئولیبرالیسم رشد اقتصادی را به عنوان هدف اصلی سیاست‌های دولتی در اولویت قرار می‌دهد و اغلب از سیاست‌هایی که تجارت آزاد، مقررات‌زدایی و خصوصی‌سازی را ارتقا می‌دهند، حمایت می‌کند. لیبرالیسم کلاسیک تمرکز وسیع‌تری بر آزادی فردی و پیشرفت اجتماعی دارد و به این موضوع توجه دارد که رشد اقتصادی مهم است اما تنها معیار جامعه‌ای موفق نیست.
در حالی که هر دو نظریه لیبرالیسم کلاسیک و نئولیبرالیسم اصول اصلی آزادی فردی و بازارهای آزاد را می‌پذیرند اما در دیدگاه خود در مورد نقش دولت، رفاه اجتماعی، بین‌المللی‌گرایی و تمرکز سیاست‌های دولتی متفاوت هستند. نئولیبرالیسم اغلب بر رشد اقتصادی و همکاری بین‌المللی تاکید می‌کند، در حالی که لیبرالیسم کلاسیک ممکن است بیشتر نگران آزادی فردی و عدالت اجتماعی باشد.
@oeps_ir
Post #306
329
Post #305
409
- 👍 1
Post #304
374
Post #303
333
Post #302
916
Post #301
321
سلام
روزتون بخیر
بریم سراغ جامعه شناسی سیاسی
روزتون بخیر
بریم سراغ جامعه شناسی سیاسی
Post #300
337
- 👍 1
Post #299
315
- 👍 2
Post #298
290
- 👍 2
- 👏 1
Post #297
1.14K
- 👍 2
Post #296
262
سلام گل‌های همیشه بهار❤️😍
خب با توجه به نظر سنجی صبح روابط بریم عصر جامعه‌شناسی سیاسی.
Do you agree?
خب با توجه به نظر سنجی صبح روابط بریم عصر جامعه‌شناسی سیاسی.
Do you agree?
- 💯 4
- 👌 1