از شاهزاده تا تاجزاده ، توهم یا واقع بینی؟

✍️ احمد پورمندی
در تحلیل نهایی این « راه » است که «همراه» را پیدا می کند و آنهایی که حکومت سکولار ، انتخابی و قابل عزل بخواهند و پای مبارزه برای رفراندم قانون اساسی باشند، همراه هستند.
مشروطه خواهی ، در بیرون از اذهان ، موجودیتی ندارد. آنچه در متن جامعه موجود است ، پهلوی خواهی است که شامل آزادی های اجتماعی و فرهنگی ، سرکوب چپگرا ها ، توسعه اقتصادی و سیاست خارجی چند جانبه گرا و متمایل به غرب ‌دوران پهلوی دوم است.
«مرگ بر سه فاسد، ملا ،چپی ،مجاهد!» در جامعه خیلی بیشتر از مشروطه خواهی ، طرفدار و زمینه دارد.
رضا پهلوی شخصا نه علاقه ای به حکومت کردن دارد و نه توانایی آنرا! آلمانی ها در توصیف اشخاص مناسب برای سیاسیتمدار شدن از دو صفت
regierung willig و regierungsfähig
به معنی دارایی توانایی برای و علاقه به حکومت کردن استفاده می کنند. نگاهی به چهل ‌‌و چند سال زندگی رضا پهلوی در خارج نشان می دهد که او هیچکدام از این دو خصیصه رجال سیاسی را ندارد .
او خودش را به دست همسرش و امثال امیر حسین اعتمادی و امیر طاهری سپرده است .
این گروه مشاوران جدید، به راه مسالمت جویانه و‌ توافقی مورد نظر موسوی و‌ تاجزاده نخواهند آمد. آنها نماینده کینه و نفرت تلمبار شده در جامعه و به دنبال راضی کردن اسراییل و آمریکا ‌برای زدن سر مار در تهران هستند . چون نسبت به فقدان مقبولیت و مشروعیت خویش در جامعه واقفند، برای جلب اعتماد غرب ، به دنبال یارگیری در میان سرداران سپاه و روحانیون سنتی قم و‌نجف هستند .
سرداران سپاه اما، به چراغ دادن های امیر طاهری و شهریار آهی فقط پورخند می زنند چرا که برای کنار آمدن با غرب نیازی به واسطه ندارند و این جماعت را هم فاقد قدرت اجتماعی لازم می دانند.
عرصه راستی آزمایی فرضیات و تئوری ها ، میدان عمل است. در این میدان ، تاجزاده ها به راه سرنگونی قهر آمیز گام نخواهند گذاشت و فقط وقتی که رضا پهلوی در راه مسالمت جویانه گذار ، از طریق بسیج ملی برای رفراندم قانون اساسی گام بگذارد، همراهی وسیع در چهارچوب جبهه نجات ملی ممکن می شود . آیا آنها که روی خشم و‌کینه سرمایه گذرای کرده اند و روی خارج تکیه می کنند، این اجازه را به او خواهند داد؟