وقتی وارد محیطی تاریک مثل تونل وحشت میشوید، قوه تخیل تان بیش از هر زمانی فعالیت خواهد کرد. تاریکی و عدم دسترسی کافی به واقعیت اطراف مان، آنقدر گیج کننده هستند که مغز به تخیلی ترین نتایج ممکن میرسد و گاهی حتی این مرز را، یعنی تخیلی ترین نتایج را هم رد میکند و پا فراتر میگذارد!

یک فرض تخیلی را باهم مرور کنیم:
فرض کنید میخواهیم ببینیم گرانش در کوچک ترین مقیاس ها چگونه عمل میکند و عمیقا گرانش چه تعریفی در این مقیاس ها دارد؟
برای شروع، فرض کنید میخواهیم سفر کنیم به یک نقطه ی بسیار بسیار کوچک و ریز در فضا.
برای این کار، باید معلوم کنیم که این نقطه کجاست و چه مقیاسی را در بر میگیرد. بنابراین یک ذره ریز را در آنجا قرار میدهیم. در پست های پیشین کانال مان، درباره رابطه عدم قطعیت هایزنبرگ توضیح دادم و با در نظر گرفتن نتایج این رابطه، به خوبی میدانیم که برای مدت زمان نسبتا طولانی نمیتوانیم ذره را در یک نقطه ثابت از فضا نگه داریم؛ چرا که عدم قطعیت هایزنبرگ ایجاب میکند ذره، خیلی زود پس از قرار گرفتن در نقطه ای از فضا، از آن محدوده به سرعت بگریزد.
هر چه قدر بخواهیم محدوده مورد بررسی مان در فضا را کوچکتر کنیم تا بنیادین تر فضا را مورد بررسی قرار بدهیم، ذره با سرعت بیشتری خواهد گریخت.
با در نظر گرفتن نسبیت اینشتین، میدانیم که هرچه سرعت ذره بیشتر بشود یعنی انرژی بیشتری دارد و هرچه در یک نقطه انرژی بیشتر بشود، فضای اطراف آن نقطه نیز بیشتر خمیده خواهد شد.
اگر به محدود کردن مقیاس های اندازه(طول) در آن محدوده ی مورد بررسی ادامه بدهیم، از نظر محاسباتی به جایی میرسیم که دیگر به آن محدوده ی بسیار ریز و کوچک که قصد بررسی اش را داشتیم، دسترسی نخواهیم داشت! زیرا نسبیت به ما اجازه دسترسی به درون فضایی خمیده که دچار تکینگی شده است را نمیدهد!

درواقع اتفاقی که افتاده، این است که ذره فرضی ما، با محدود کردن محل استقرارش، دچار افزایش هرچه بیشتر انرژی شده(زیرا با سرعت بیشتری میگریزد) و در نهایت این انرژی به قدری افزایش یافته که فضای اطرافش را دقیقا مثل یک سیاهچاله به دور خود پیچیده و دیگر به درون این فضا که همان ذره است دسترسی نداریم، مثل فضای داخل یک سیاهچاله!

اگر فکر میکنید این صرفا یک داستان علمی-تخیلی است، هم باید تایید کنم و هم بگویم عین واقعیت است!
در جهانی به این اندازه عجیب و اغواگر، آیا کشته شدن بزرگترین فیزیکدان روسیه به دست رهبر زمان خودش دور از انتظار است؟

این چنین شد که ذره مورد نظرمان برای بررسی کوچکترین مقیاس فضا از دسترس مان خارج شد، اما آیا تمام ماجرا همین است؟
چرا نتوانیم آخرین زمان ممکن قبل از تبدیل فضای اطراف آن ذره را به سیاهچاله، بررسی کنیم تا به سوالات مان پاسخ داده شود؟
مقیاس طولِ آن آخرین لحظه ی دسترسی مان به ذره و فضای اطرافش که هنوز به سیاهچاله تبدیل نشده است، چه اندازه ای است؟

🪐کانال تخصصی فیزیک و نجوم✨

🧬 @Nuclear_ph_ysics 🧬