‍ ❇️ امروزه بسیاری از کودکان از تجربه مثبت مکرر دنیای طبیعی محرومند. پژوهشگران و متخصصین رشد کودک به مطالعه علل و پیامدهای این وضع پرداخته اند. ریچارد لو در کتاب " آخرین کودک جنگل ، نجات کودک خود از عارضه کمبود طبیعت " اصطلاح " طبیعت زدایی از کودکی" را مطرح و پیامدهای احتمالی گسترده آنرا مورد بحث قرار میدهد. او از " جنایی شدن بازی طبیعی" صحبت میکند که به نظر او هم یک نشانه از گذار کودکان از غرق بودن در جهان طبیعت به جدا افتادگی از این جهان است و هم علت آن .

لو یاداور میشود که " طبیعت زدایی کودکی " را میتوان به مجموعه ای از شرایط نسبت داد که برخی از آنها فرهنگی و نهادی و برخی دیگر شخصی و خانوادگی است. از جمله موانع فرهنگی میتوان روند رو به رشد ادعای خسارت ناشی از آسیب ، شیوه های آموزشی که تجربه طبیعت را به حاشیه میرانند و ساختار شهرها را برشمرد. از جمله موانع شخصی میتوان به محدودیت وقت و ترس اشاره کرد. بسیاری از والدین گرفتار عارضه " وقتت را تلف نکن " شده اند. اینان عقیده دارند که برای اینکه کودک جلو بیفتد بایستی زندگیش با دقت برنامه ریزی شود. لذا از اوان ودکی بچه هارا در فعالیت هایی نظیر ورزش های رقابتی ، کلاسهای کامپیوتری و سایر فعالیت های تقویتی مانند کلاس های موسیقی ، کلاس های زود هنگام علمی و امثال انها ثبت نام میکنند. بعلاوه برای پیشرفت تحصیلی در مدرسه بچه هارا تحت فشار میگذارند و نمرات و رتبه های آزمون را مورد تاکید قرار میدهند. به گفته لو در این فرهنگ جلو بیفت ، " فقط بازی " به عنوان تلف کردن وقت محسوب میشود.

در مواردی هم که به کودکان فرصت بازی داده میشود این کار در محیط های تجاری و کامپیوتریزه صورت میگیرد. مراکر سرپوشیده هر روز محبوب تر میشوند ، باشگاه های بازی های ویدئویی ، استخرهای کوچک و تاسیسات صخره نوردی در مراکز خرید. صرف وقت بیش از اندازه در محیط های تجاری و کامپیوتریزه نه فقط کودک را از فرصت بازی محروم میکند بلکه اورا از طبیعت جدا مینماید. این خود مشکلی است. چرا که کودک به تجربه خود طبیعت نیاز دارد نه چیزی که فقط ببیند یا مطالعه کند. بلکه طبیعت چیزی است برای در آمیختن با آن...

📖 بخشی از کتاب "طبیعت و کودک خردسال" : راهنمای عمل مدارس طبیعت نوشته رات ویلسون

👈🏻 برای ورود به کانال " دانشنامه کودک و طبیعت " روی لینک زیر کلیک کنید:
https://t.me/nslibarary