هفت پایه مهرپرستی
مهرپرستان در آیین خود هفت پایه یا هفت درجه داشتند که باید با تلاش بسیار این هفت درجه را پشت سر می گذاشتند تا به درجه پیر یا مرشد برسند. این هفت پایه از سیارات هفتگانه گرفته شده بود.
کلاغهرکدام از این هفت پایه یکی از سیارات را پشتیبانی می کردند. کلاغ عطارد، داماد زهره، سرباز مریخ، شیر مشتری، ایرانی ماه، پیک مهر خورشید و پدر را زحل پشتیبانی می کرد.
داماد
سرباز
شیر
ایرانی
پیک مهر
پدر
🐦⬛️ کلاغ آورنده پیام از سوی خدا به میتراست. علامت مخصوص کلاغ چوبی ست که دو مار دور آن چنبره زده اند. این چوب همان عصای جادویی هرمس – مرکور است. در یونان کلاغ مبشر آپولون است و در زاویه بالایی سمت چپ نقوش برجسته آپولون دیده می شود. در آیین مهری کلاغها ساقی و یادآورنده مراسم قربانی گاوند. کلاغ نماد عنصر باد است.
🤵♂داماد (همسر یا نمفوس) که نمادش مشعل چراغ شب زفاف است. این مشعل خود نماد فروغ نوین است که پیوند استواری با ایزد خورشید دارد. در شمایلی در کلیسای سنت پریسک یک نمفوس حجاب بر تن دارد و طوری تصویر شده که در بیننده این تصور را ایجاد می کند که مانند یک همسر با میترا یکی خواهد شد و ازدواجی عرفانی میان آنها انجام خواهد شد. داماد (همسر یا نمفوس) نماد عنصر آب است.
💂 تصور مهری ها از سرباز تصوری واقع بینانه بود. آنها سرباز را شخصی ترسیم کرده اند که لباس قهوه ای بر تن و توبره ای روی شانه چپ دارد (نقاشی کلیسای سنت پریسک). توبره نیزه و کلاه نماد پایه سرباز هستند. مارس خدای پرخاشجو سرباز را پشتیبانی می کند. سرباز نماد عنصر خاک است. شیران بخور می سوزاندند و با آتش، تازه واردان را تصفیه می کردند. سربازان با نوعی غسل تعمید تقدیس می شدند و با آتش سرخ داغی بر پیشانی شان زده می شد تا بعنوان سرباز مهر شناخته شوند. شیر نماد عنصر آتش است.
🌙 ایزد موکل پایه پارسی در آیین مهری ماه است. کسی که به این پایه می رسید دستانش را با عسل پالوده می کردند. دلیل استفاده از عسل این بود که آن را عنصری می دانستند که از مرگ و میر دور میدارد. پارسیان باستان می انگاشتند عسل از ماه می آید و منی گاوی که میترا قربانی کرده در ماه جمع و پالوده شده و گیاهان و میوه های جدیدی پدید آورده است. پس ماه نگاهبان میوه ها و پارسی نماد آن بود. نشانه این پایه داس است. داس از چیزهایی ست که به ساتورن (دروگر ایزدی) هم منسوب شده است.
☀️ پیک خورشید نماینده خدای هلیوس – سل در روی زمین است و همین خدا او را پشتیبانی می کند. نماد این پایه از پایه های هفتگانه آیین مهری، تازیانه، هاله و مشعل ست. این خدا (هلیوس -سل) روزی دستور قربانی کردن گاو را داد. کلاغ این دستور را به میترا رساند. هلیودروموس پیمانی با میترا بست و او را در آغوش کشید و پیش از عروج به آسمان در ضیافتی به همراه میترا شرکت کرد.
👨🦳 پایه هفتم پدر(پیر) بود. پیر نماینده میترا روی زمین است. جامه اش مانند میتراست. نماد فرزانگی اش حلقه و عصاست. پدران یا پیران جشنی برپا می کردند و در آن نوجوانان تازه وارد را به پیشگاه میترا معرفی می کردند. یکی از نویسندگان سده سوم (پورفیریوس) می گوید سه پایه نخست از هفت پایه، در واقع خدمتگزار بودند و فقط کسانی که در پایه های برتر بودند می توانستند در مراسم آیینی شرکت کنند. برخی این سخن را نپذیرفته اند.
یکی از مراسم آیینی، مراسم خوراک مقدس بود که دسته جمعی در آن شرکت می کردند. در مهرکده پتو در یوگسلاوی قربانگاهی پیدا شده که درو طرف آن سل و میترا سیخی به دست دارند که تکه های گوشت به آن چسبیده و کلاغی در این تصویر هست که پرواز کنان به سمت خوراک می آید. پس کلاغ که پایه نخست این هفت پایه هست در مراسم شرکت داشته است.
زنان نمی توانستند در این آیین سری وارد شوند و فقط پسران و مردان حق ورود داشتند. پدر، ریاست هر گروه را داشت و او را «ساکردوس» یا «آنتیستس» می گفتند. در مراکز مهم یک پدرِ پدران هم بود که نقش ناظر کل یا اسقف را داشت. اداره هر گروه با رئیس آن گروه بود و هزینه گروه را افراد گروه می دادند. در آیین مهرپرستی طبقات اجتماعی وجود نداشت. شاه و گدا در کنار هم می نشستند. یکی از دلیل های شکست مهرپرستی در برابر مسیحیت را طرد زنان از انجمن های دینی و دلیل دیگر را زیاد بودن خدایان می دانند. گفته می شود روح دوران به جای تعدد خدایان به سوی یکتا پرستی گرایش پیدا کرده بود.
#افسانه_میترا #ایران_باستان
🪻~|🦋@novelsorena🦋|~🪻