ذِن در هنر نویسندگی

آداب نویسندگی بِرَدبِری

بیشتر نویسندگان علاقه زیادی به عادات روزمره بزرگان دارند. در حقیقت، بسیاری از نویسندگان برجسته عادات روزمره کاملاً متفاوتی دارند.

گرچه این مطلب درست است، اما بردبری هرگز با اخلاق کاری خود مشکلی نداشت و از زمانی که ۱۲ ساله بود روزانه بدون مشقت ۱۰۰۰ کلمه حیرت‌انگیز می‌نوشت.

⬅️ «از سن بیست سالگی تا بیست و پنج سالگی من از برنامه زیر پیروی می‌کردم. صبح دوشنبه اولین پیش‌نویس داستان جدید را می‌نوشتم. روز سه شنبه پیش‌نویس دوم را انجام می‌دادم. روز چهارشنبه پیش‌نویس سوم را تکمیل می‌کردم. روز پنجشنبه پیش‌نویس چهارم. جمعه هم پنجمین پیش‌نویس و شنبه ظهر ششمین مورد را و آخرین پیش‌نویس را از طریق پست به نیویورک ارسال می‌کردم. اما یکشنبه‌ها چه؟ یکشنبه‌ها من به همه ایده‌های وحشی و نابی که توجه مرا به خودشان جلب می‌کردند فکر می‌کردم و روی صندلی‌ام زیر در اتاق زیر شیروانی منتظرشان ماندم و صبورانه آن‌ها را ثبت می‌کردم. ممکن است همه این کارها مکانیکی به نظر برسد، اما این‌طور نبود. ایده‌های من مرا به آن سمت سوق می‌داد. هرچه بیشتر این کار را انجام می‌دادم، تمایلم به انجام آن بیشتر می‌شد. وقتی که ایده‌ها به شما الهام می‌شوند شما شور و نشاط دارید. شما نمی‌توانید شب‌ها بخوابید، زیرا ایده‌ها، این موجودات وحشی می‌خواهند که تجلی پیدا کنند. اما برای یک نویسنده این راهی خوب برای زندگی کردن است.»

به گفته بردبری یکی از مهم‌ترین دلایلی که او به عنوان یک نویسنده بسیار پر کار بود، کسب درآمد کافی برای زندگی و تأمین هزینه خانواده جوانش بود.

و در طی فرایند نگارش ۴۰ ساله‌اش، او روش‌ها و تکنیک‌های نویسندگی خود را اصلاح کرد و تکامل بخشید، روش‌هایی که متکی به تکنیک‌های ادبی فانتزی نیست، بلکه یک تجربه حسی خالص ناب و نشأت گرفته از واقعیت است.

⬅️ «اگر در کتاب چیزی آموزش داده می‌شود، آن مطلب به سادگی نمودار زندگی کسی است که جایی فعالیت خود را شروع کرده است و سپس در مسیر خود پیش رفته است. من در طول زندگی‌ام خیلی به کارهایم فکر نکرده‌ام. در حقیقت کارهایی را که دوست داشته‌ام انجام داده‌ام، سپس به آن کار و تأثیرش روی خودم و زندگی‌ام فکر کرده‌ام.»

#ذن_در_هنر_نویسندگی
#یک_جرعه_نویسندگی

❄️~|⚜@novelsorena⚜|~❄️