بررسی و مرور کتاب «ذِن در هنر نویسندگی»

ری بردبری: «اولین باری که در زندگی تصمیم گرفتم می‌خواهم چه‌کاره شوم یازده سالم بود، تصمیمم این بود که یک شعبده‌باز بشوم و با سحر و جادو دور دنیا را سفر کنم.
دومین تصمیم شغلی من وقتی بود که دوازده سالم بود و برای سال نو یک ماشین‌تحریر اسباب‌بازی هدیه گرفتم و همان شب تصمیم گرفتم که نویسنده بشوم. بین این تصمیم و عملی شدن آن هشت سال وقفه افتاد که شامل گذراندن دوره راهنمایی، دبیرستان و روزنامه فروشی در کنار خیابان‌های لس‌آنجلس بود، فاصله‌ای که در آن من سه میلیون کلمه نوشتم.»

📝 قسمتی از خاطرات رِی بِرَدبِری ~ کتاب «ذِن در هنر نویسندگی»

ماجرای سفر بردبری از روزنامه فروشی در گوشه خیابان، تا خلق رمان فارنهایت ۴۵۱، همه‌اش پیرامون جستجوی لذت‌ها بوده است.

_«همان‌طور که مشاهده کرده‌اید، من همه رمان‌ها و داستان‌هایم را با شور و شوق زیادی می‌نویسم.»

🖌جامعه ادبی معمولا به خلق داستان به عنوان یک فرایند دردناک و سخت می‌نگرند؛ یعنی فرایندی طی آن نویسنده شیاطین درون خود را در قالب کلمات بر روی کاغذ می‌آورد. اما بردبری به گونه‌ای دیگر به فرایند خلق ادبی نگاه می‌کند.

_«برای کار خلاقانه، یک هنرمند در هر زمینه‌ای که فعالیت می‌کند باید به فرایند خلق هنری خود به عنوان یک ماجراجویی جذاب نگاه کند و از آن لذت ببرد».

📚 پرشور بودن او نه تنها در کارش نمود دارد، بلکه به طور کلی در سرتاسر زندگی‌اش پیداست.

_«هر روز صبح از رختخواب بیرون می‌پرم و بر روی یک مین قدم می‌گذارم. آن مین خود من هستم در واقع و بعد از انفجار، بقیه روز را با کنار هم گذاشتن قطعات وجودم سپری می‌کنم.»

❓اما انگیزه بردبری برای نوشتن چیست؟ اگر لذت را به عنوان یک محرک نادیده بگیریم، نوشتن برای او پادزهر زندگی است.
بنابراین اگرچه هنر، آن‌طور که ما آرزو می‌کنیم نمی‌تواند جلوی جنگ، محرومیت، حسد، طمع، پیری یا مرگ را بگیرد، اما می‌تواند در میان همه این ناملایمات ما را حفظ و احیا کند.
دوم اینکه، نوشتن راز بقا است. البته هر هنری، هر کار خوبی ….

به گفته بردبری، شما باید خلاقانه با وجه آنتروپی زندگی مخالفت کنید. از این رو می‌توان از فرایند نوشتن به عنوان سپری در برابر ابعاد ناخوشایند زندگی استفاده کرد.

_«شما باید از نوشتن مست شوید، طوری که واقعیت نتواند شما را نابود کند. به این خاطر که نوشتن همه ابعاد مختلف زندگی شما را منسجم و مرتب می‌کند. نوشتن در واقع به زندگی شما شکل می‌دهد، افکار شما را تعالی می‌بخشد و شما را به واقعیت نزدیک‌تر می‌کند. من در طی زندگی‌ام یاد گرفته‌ام که اگر بگذارم روزی بدون نوشتن بگذرد، احساس ناخوشایندی به من دست می‌دهد. اگر این اتفاق برای دو روز تکرار شود احساس تپش قلب به من دست می‌دهد. اگر به روز سوم برسد، آن‌وقت به دیوانگی خودم مشکوک می‌شوم. در روز چهارم هم قطعاً حس یک گراز را خواهم داشت که در حال غرق شدن و دست و پا زدن در یک باتلاق است. یک ساعت نوشتن یک فعالیت انرژی‌بخش و به شدت مقوی برای روح من است. فرایندی که طی آن کلمات پشت سر هم روی کاغذ می‌آیند و هر ۱۰ دقیقه یک بار باید یک کاغذ سفید در ماشین‌تحریر بگذارم!»

#یک_جرعه_نویسندگی #ذن_در_هنر_نویسندگی

❄️~|⚜@novelsorena⚜|~❄️