اساساً مدرنیته در مورد نظم اجتماعی است: در مورد عقلانیت، عقلانی سازی، ایجاد نظم از بی نظمی است. چنین تصور می شود که ایجاد عقلانی سازی بیشتر وابسته به ایجاد نظم است و این که هر اندازه جامعه ای منظم باشد، کارکرد آن به همان میزان بهتر خواهد بود. به رغم این که مدرنیته تا حدودی در پی افزایش سطح نظم می باشد، جوامع مدرن دائماً از هر چیزی که بر چسب «بی نظمی» دارد و ممکن است مختل کردن نظم باشد ،غفلت نمی کند.بنابر این ، جوامع مدرن به طور مداوم بر ایجاد تضاد مضاعف بین نظم و بی نظمی متکی است ، به طوری که می توانند برتری نظم را تایید کنند. اما برای انجام این کار ، آن ها باید چیزهایی داشته باشند که بی نظمی را نشان می دهد- بنابراین جوامع مدرن مدام مجبور هستند بی نظمی ایجاد کنند.

راه هایی که جوامع صنعتی برای ایجاد نظم یا بی نظمی می پیمایند تا به ثبات برسند به تلاش آن ها مربوط می شود. این ثبات را می توان با تمامیت های یک سیستم کامل یکی دانست. تمامیت یا ثبات، روایت های بزرگ داستان هستند که یک فرهنگ در مورد باورها و عمل های خود روایت می کند. در فرهنگ آمریکا ، روایت های والا ممکن است داستانی باشد که دموکراسی شکل روشن تر یک دولت به حساب می آید و می تواند باعث شادی های جهانی بشر شود. هر نظام اعتقادی یا ایدئولوژی روایت والای خود را دارد: برای مثال روایت والای مارکسیسم این است که کاپیتالیسم در خودش نابود خواهد شد و جامعه شناسان آرمانی دنیا را متحول خواهند ساخت.
روایت های والا نوعی فراتئوری یا فرا ایدئولوژی هستند ، یعنی ایدئولوژی نوعی ایدئولوژی را توجیه می کند.

تمام ویژگی های جوامع مدرن، از جمله علم به عنوان شکل اولیه دانش ، به این روایت های والا وابسته است. آنگاه پست مدرنیسم نقد روایت های والا است .
این امر نوعی آگاهی است مبنی بر این که چنین روایت ها نقابی از تضادها و تزلزل بر چهره می زند که در سازمان یا عملکرد اجتماعی وجود دارد. به بیان دیگر ، هر تلاشی برای ایجاد نظم همواره مستلزم ایجاد همان میزان از بی نظمی است.

پست مدرنیسم در طرد روایت های والا از خرده روایت ها حمایت می کند، داستان هایی که به جای این که مفاهیم جهانی و کلی را توجیه نمایند ، سنت های کوچک و رویدادهای داخلی را توضیح می دهند. خرده روایت های پست مدرنیسم همواره شرایطی ، موقتی و احتمالی می باشند و ادعای جهانی بودن ، حقیقت داشتن، مستدل بودن و ثبات داشتن ندارند.

در جامعه ی پست مدرن ، دانش کارکردی است، شما چیزها را یاد می گیرید نه به خاطر آن که آن ها را بلد باشید ، بلکه از آن ها استفاده کنید. امروزه سیاست آموزشی بر تمرینات و آموزش تاکید دارد نه بر انگاره های مبهم اومانیستی .مسئله این است: «مدرک به چه دردتان میخورد!».


#یک_جرعه_نویسندگی #مدرنیسم #نظم

🌱…📄⚜@novelsorena⚜📄…🌱