⚠️🚨 دوئل امیکرون و چین
آیا چین از «زمانی که خریده» بهترین استفاده را کرده است؟
(این سؤالی‌ست که باید دربارۀ هر کشوری پرسیده شود؛ و استفادۀ درست از این زمان، یک ضرورت است.)
t.me/nouritazeh

چین که پس از آسیبهای اولیۀ سوش ووهان در استان هوبی توانسته بود خودش را از آسیبهای جدی سایر سوشها تا حد زیادی دور نگه دارد، همان‌طور که انتظار می‌رفت در دوئل با امیکرون نیاز به ابتکار عمل بیشتری دارد.
حداقل کارهایی که دلتا را مهار می‌کرد، برای مهار امیکرون کافی نیست.

🔹امیکرون بسیار سریعتر و آسانتر از سوشهای رایج قبلی منتقل می‌شود،
آن‌قدر که علاوه بر افزایش ریسک انتقال، بعضی کارها را هم دشوار می‌کند: بیماریابی و ایزوله کردن بیماران؛ و ردیابی تماس‌ها و قرنطینه کردن افراد دارای تماس
البته چین خیلی به ردیابی تماسها نیاز ندارد، کل یک شهر یا منطقه را لاک‌داون می‌کند! اما چنین کاری را نمی‌توان در سطح وسیع به مدت طولانی انجام داد.

🔹امیکرون، به علت این‌که درصد بسیار زیادی از مبتلایان بی‌علامت و کم‌علامتند، تا حد زیادی با چراغ خاموش گسترش می‌یابد.

🔹دو دوز واکسن، به‌ویژه واکسنهایی که در چین استفاده شده است نمی‌تواند به‌خوبی مانع ابتلا به کووید-۱۹ با امیکرون شود و واکسنها برای کاهش ریسک وخیمتر شدن بیماری هر کاری بکنند، به گسترش پنهانیتر امیکرون کمک می‌کند.

🔹چین یک مشکل بزرگ دیگر هم دارد:
ایمنی طبیعی کمتر

گرچه ایمنی طبیعی (ناشی از ابتلا به کووید-۱۹) ریسک مرگ و عوارض بلندمدت را در جامعه افزایش می‌دهد اما نقش یک واکسن کثیف (پرریسک و پرعارضه) هم دارد.
موفقیت یک کشور که سیاست کووید صفر را دنبال می‌کند،
گرچه مانع ابتلای عدۀ کمتری می‌شود،
گرچه عدۀ کمتری می‌میرند،
گرچه عدۀ کمتری دچار عوارض بلندمدت می‌شوند،
عیبی هم دارد: عدۀ کمتری ایمنی طبیعی پیدا می‌کنند.

این روش در شرایط فعلی پاندمی (که کشورها همگی این قاطعیت را نداشته‌اند و کورونا فرصت زیادی برای شیوع و جهش داشته) در صورتی در بلندمدت موفقیت دارد که کشورهایی که سیاست کووید صفر را دنبال می‌کنند از فرصت استفاده کرده برای مقابله با غولهای مراحل بعدی اقدامات لازم را انجام دهند.
چه اقداماتی؟
مهمترینش واکسیناسیون با بهترین واکسنهای ممکن است.
در این حالت بهترین واکسن، اولین واکسن نیست!
مگر آنکه اولین واکسن به‌اندازۀ کافی مؤثر باشد.
وقتی چین می‌خواهد خود را در مقابل سوشهای قادر به گریز از ایمنی ناشی از واکسن آماده کند، به واکسنهایی نیاز دارد که بالاترین بازده را داشته باشند.

در چین اکنون نه درصد زیادی از جمعیت ایمنی طبیعی دارند و نه از نظر نوع واکسن و پوشش دوز بوستر (به‌ویژه در افراد مسن) شرایطی است که برای مقابله با امیکرون به‌ویژه BA.2 مطلوب باشد.

یعنی هنوز باید فرصت بخرد و خود را به مرحلۀ آمادگی برساند.

چین پیش از این در حد لازم برای مقابله با سوشهای قبلی، قادر به انجام این کار بوده اما این کار با گذشت زمان سخت‌تر و سخت‌تر شده است
و هر اشتباهی بسیار گران تمام می‌شود.
مثلاً چه اشتباهی؟
چین به ام‌آران‌ای واکسنهای خارجی اجازۀ مصرف نداد تا به ام‌آران‌ای واکسنهای خودش فرصت داده شود.
این یعنی از دست رفتن زمان و سخت‌تر شدن کار و هزینه‌برتر شدن سیاست کووید صفر.

یکی از عواملی که زمان خریدن در مقابل کورونا را دشوار می‌کند این است که هرچه زمان می‌گذرد تنها بشر نیست که دارد در مقابل کورونا واکسنهای بیشتر و احتمالاً مؤثرتری را می‌سازد،
ریسک پیدایش واریانتهای خطرناک‌تر، و گسترده‌تر شدن شیوع آنها هم هست
و البته یک مشکل دیگر هم داریم: ایمنی ناشی از واکسن و ابتلا با گذشت زمان کاهش می‌یابد؛
خلاصه در حالتی که بشر به بهترین نحو عمل نکند، (و شانس هم نیاورد!)، احتمال اینکه گذشت زمان، «زمان فروختن» باشد تا «زمان خریدن» بیشتر می‌شود.

مشکل هر کشوری، فقط مشکل آن کشور نیست؛
این را اگر از دید میزان شیوع و ریسک پیدایش واریانتهای خطرناکتر در نظر بگیریم شامل تمام کشورها می‌شود؛
اما در مشکل چین مشکل دیگری هم برای کشورهای دیگر قابل مطرح شدن است:
تمام جهان در دو سال گذشته به خاطر اینکه شیوع کورونا در چین تا حد زیادی کنترل شده بود به کالاها و قطعات چینی دسترسی داشت؛
اگر چین نتواند کورونا را به‌خوبی کنترل کند نه‌تنها اقتصاد خودش آسیب می‌بیند، که کشورهای به‌شدت نیازمند کالاها و قطعات چینی که کم نیستند هم آسیب جدی می‌بینند.

ادامه دارد:
t.me/nouritazeh

⚠️🚨 بدون اطلاع از مطالب این پیام:
t.me/nouritazeh/4248
و مطالب لینک داده شده در آن نمی‌توانیم بدانیم در چین چه گذشته است.

⚠️🚨 بسیار مهم:
درس مهمی از تجربۀ هنگ کنگ:
t.me/nouritazeh/9346
(⚠️🚨نقاط ضعف هنگ کنگ در مقابل کورونا را چین هم تا حدی دارد - در پیام لینک داده شده بخوانید)

🕯 مهمترین سلاح بشر در مقابل ناول کوروناویروس، «اطلاعات درست» است.