⚠️🚨 فرض کنید در یک کشور ۱۰ میلیون نفری، روزانه شناسایی ۲۰۰ مبتلای جدید اعلام شود.

اگر این تعداد برابر با ابتلای واقعی باشد، از هر ۵۰,۰۰۰ نفر، یک نفر شانس ابتلا داشته؛
این یعنی با همین حدود رعایت نکات ایمنی که در کشور رایج بوده ریسک زیادی برای مبتلا شدن نبوده.

اما اگر روزانه ۱۰,۰۰۰ مبتلا شناسایی شوند از هر ۱۰۰۰ نفر یک نفر در روز مبتلا شده ...

🔴 مردم کشورها و برنامه‌ریزان نیاز دارند که ریسک واقعی ابتلا را بدانند،
نه در حالی که ریسک ابتلا ۱ در ۱۰۰۰ است، با تصور اینکه ریسک، ۱ در ۵۰,۰۰۰ است احساس امنیت کاذب و احساس کافی بودن رعایتها کنند
و نه در حالی که ۱ در ۵۰,۰۰۰ است، با تصور اینکه ریسک، ۱ در ۱۰۰۰ است احساس ترس و نگرانی بیش از حد کنند.

کشورها باید آمار نزدیک به واقعیت یا لااقل تخمین رسمی نزدیک به واقعیت داشته باشند.

از جنبۀ دیگر نگاه کنیم:
اگر آمار اکتیو کیس‌ها در کشور ۱۰ میلیونی، ۱۰ هزار نفر باشد، یعنی از هر ۱۰۰۰ نفر یک نفر ناقل است.
اگر تعداد واقعی اکتیو کیس‌ها ۱۰ برابر آمار رسمی یا یک دهم آمار رسمی باشد، آمار رسمی سبب احساس امنیت کاذب یا احساس ترس و نگرانی بیش از حد می‌شود.
ادامه:
t.me/nouritazeh/10020