صادق هدایت تو یکی از نامه‌هاش به محمدعلی جمالزاده می‌نویسه: از هر کاری زَده، خسته و بیزارم. مثل یک محکوم و شاید بدتر از آن شب را به روز می‌آورم و حوصله‌ی همه‌چیز را از دست داده‌ام. نه می‌توانم دیگر تشویق بشوم و نه دلداری پیدا کنم و نه خودم را گول بزنم...