من هنوز حس بد بعد دیدن کارنامه ی کنکور 400 رو یادمه...
حال بد مامانم وقتی پرسید "چرا اینجوری شد باز" رو یادمه...
دیدن غم تو چشمای بابام رو وقتی سعی میکرد ناراحتیش رو بروز نده رو یادمه...
زنگای دوست و فامیل و آشنا به خانواده م که فکر میکردن من به اجبار خانواده م پشت کنکور موندم و میگفتن "بچه رو اذیت نکنین بذارین امسال بره یه رشته ی دیگه" رو یادمه...
چرخیدن فکرای مختلف تو سرم رو یادمه "یه بار دیگه نشد" ، "نشد چون تو نخواستی،چون تو تلاش نکردی،چون تو نخوندی" ، "بازم همون راه تکراری مشاور و کتاب و کلاس پیش روته" ، "همه قبول شدن جز تو" ، "چی شد که به اینجا رسیدی" و ...
اینکه دیگه کسی باورم رو نداشت یادمه...اینکه حتی خودمم دیگه خودم رو باور نداشتم هم یادمه...
پناه بردنم به اتاقم و باز کردن یه کتاب جلوم فقط برای اینکه روی موندن پیش مامانم و بابام رو نداشتم چون تمام سال فکر میکردن من درس خوندم و نخونده بودم رو یادمه...
اون فضای سنگینی که خونمون داشت...سکوت بابام،نفسای عميق و آه سرد مامانم که غصه ی منو میخورد رو یادمه...
بعد چهار بار کنکور دادن نباید اینجوری میشد...چیکار کرده بودم با خودم من!
منی که به پشت کنکور موندن حتی فکرم نمیکردم چیکار کرده بودم که حالا میرفتم برای پنجمین کنکورم!
من رسما زندگی رو باخته بودم...نه چون کنکور قبول نشده بودما...کنکور فقط یکی از هزاران راه برای موفق شدن بود...
زندگی رو باخته بودم چون آدمی شده بودم که نباید!آدمی از خودم ساخته بودم که نمیخواستم!
کشتن اون آدم و ساختن یه من جدید سخت ترین کاری بود که توی تمام زندگیم انجام دادم...
درست تو نقطه ای که دیگه راهی نداشتم تیکه های خودمو جمع کردم و یه آدم جدید باهاش ساختم...
سفارش اون عروسک معروف که نماد رویام بود،زدن یه کانال و ساختن این تصور برای خودم که یه روزی قراره مشاور بشم بعد قبولیم و بعد اومدنم به نوتروفیل و دانش آموز دکتر عبدالرسولی شدن
به این فکر میکنم که باید اون روزا رو میگذروندم تا امروز اینجا باشم و برای تو بنویسم!
حالا برای تویی مینویسم که امروز تمام حسای چهارسال پیش من تو دلت ریخته...
اینجا هنوز یکی هست که باورت داره...اینجا یکی هست که عمیقا میفهمتت،اینجا کسی هست که ازت میخواد یه بار دیگه به خودت فرصت بدی و از نو شروع کنی...اینجا کسی هست که ازت میخواد بعدها آدمای مثل خودت رو باور کنی...
قلب قرمز رو بذار که بدونم پیام با موفقیت دریافت شد و بهم قول بده که سال بعد خبر قبولیت رو بدی❤️
Post #33878
8.39K
نیایشِ نوتروفیل #نیایش سلام وقت بخیر نیایش توروخدا پیاممو ببین کمکم کن😭😭 من امسال رتبم شد ۲۵۰۰۰ در سهمیه و میخوام پشت بمونم ولی همه ناامیدم میکنن🥺خانوادم اطرافیان فامیل خیلیا میگن که نمیشه ۲۵۰۰۰ رو تو نمیتونی به ۱۰۰۰ برسونی . از طرفی من خودم میدونم که امسال من نخوندم تلاش…
- ❤ 326
- 🔥 4
- 😭 2
- 👍 1
- 👏 1
- 💊 1