💡 فراموشی: «موهبت از دست رفته» در زمانهی دیجیتال
بارها شده که در گالری موبایل و یا حسابهای کاربری خود به جزئیاتی از گذشته برخورد کنیم که آنها را کاملاً از یاد برده یا در ذهن خود جور دیگری بهیاد سپرده بودیم.
این تجربه ما را وسوسه میکند تا همواره به حافظههای دیجیتال تکیه کنیم. در این صورت این خطر وجود دارد که فراموشی و کارکردهای مهم آن را در مغز از دست بدهیم.
ذهن ما همواره در یک چرخهی دائمی فراموشی-یادآوری قرار دارد. ما وقتی چیزی را فراموش میکنیم، آن را از دست نمیدهیم، بلکه پیوندهای عصبی مربوط به آن خاطرات غیرفعال میشوند تا پیوندهای جدیدی با توجه به اطلاعات و تجربههای تازه شکل بگیرند.
بدون توانایی فراموشی، ذهن نمیتواند خاطرات را پردازش کند. کارکردهای فراموشی در ذهن به سه دستهی کلی تقسیم میشوند:
• تنظیم احساسات
• صرفهجویی شناختی
• حساسیت نسبت به زمینه
مشکل حافظههای دیجیتال این است که مواجهه با آنها دائمی است، حجم بینهایتی دارند و در لحظه اطلاعات را در اختیار ما قرار میدهند (و این لزوما همیشه چیز خوبی نیست).
ما در این فضا درک خود را از طبیعت و کارکردهای فراموشی از دست میدهیم. ضمنا این خطر هم بهوجود میآید که فرایند طبیعی حافظه و یادآوری را نیز تضعیف کنیم.
پژوهشگران دریافتهاند که ما دیگر تمایلی به حفظ کردن اطلاعات نداریم، بلکه فقط به یاد میسپاریم که اطلاعات مختلف را در کجای اینترنت ذخیره کردهایم یا چگونه میتوانیم در اینترنت پیدایشان کنیم.
ما برای مقابله با این اثر میتوانیم از روشهای زیر کمک بگیریم:
• برای آرشیوهای دیجیتال خود محدودیت تعیین کنیم
• هیچ دادهای را با این دلیل که «شاید روزی لازم شود» ذخیره نکنیم (البته در ایران و با توجه به قطعیهای اینترنت، شاید برای این یکی بتوان استثنا قایل شد!)
• سعی کنیم از روشهای زمانبر برای ذخیرهی دادهها استفاده کنیم
• عمل آرشیو کردن را به زمانهای خاصی در پایان روز یا هفته محدود کنیم
استفاده از روشهای قدیمی مانند حفظ شماره تلفنهای دوستان و آدرسها، و نوشتن خاطرات و مطالب مهم نیز حافظهی ما را پویا نگه میدارد.
⛓ کلیک کنید و نسخهی کامل این مقاله را در سایت نوشدارو بخوانید
✍️ رضا زارعپور
#سواد_دیجیتال
#راهنمای_والدین
برای محافظت از سلامت روان خود و عزیزانتان در جهان دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
Post #1348
1.76K
- ❤ 13
- 👏 4
- 👍 3