فکر این قضیه‌ که آدما منو واقعا چطور میبینن داره از درون نابودم میکنه، از اینکه میدونم هیچکس من واقعی رو نه میبینه و نه میشناسه، از اینکه تو سر آدما چه تصویری ازم وجود داره واقعا روانیم میکنه، از مقایسه‌ی اینکه چه چیزی تو بقیه وجود داره و توی من نیست که باعث میشه انقدر اونا دوست داشتنی و خوب باشن و من نه.