احمد کسروی و مسئله‌ی زنان

احمد حکم‌آبادی تبریزی، مشهور به احمد کسروی (1269-1324)، زبان‌شناس، تاریخ‌پژوه و حقوق‌دان ایرانی بود که با وجود منفوربودنش نزد علمای دین، در میان اسلام‌ستیزان ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد؛ به خواندن نوشته‌های او دعوت می‌کنند، یادش را زنده می‌دارند و او را از خیل خردگرایان می‌شمارند. از آنجا که الحاد ایرانی چون الحاد فلسفی فرانسوی یا الحاد تجربه‌گرای آمریکایی ضابطه‌مند نیست و تنها هست تا جایش خالی نباشد، جمع سخنان کسانی که نزد آنان دارای ارزش و وزن است، نقش بزرگی را در تلنگرزدن به داعیان آنان ایفا می‌کند. در این نوشتار به نقل و تأمل در بعضی سخنان احمد کسروی می‌پردازیم تا گوشه‌ای از آراء و نظریات وی راجع به مسائل زنان روشن شده و شاید تلنگری برای مدعیان خردِ زمان ما باشد.

1) کسروی درباره‌ی وزارت و نمایندگی زنان می‌نویسد: «اینها همه خامست... خدا زنان را برای کارهایی آفریده و مردان را برای کارهایی؛ نمایندگی در پارلمان و داوری در دادگاه و وزیری و فرماندهی سپاه و اینگونه چیزها کار زن‌ها نیست... این‌ها با خانه‌داری و بچه‌پروری که بایاهای ارج‌دارتر زن‌هاست نتواند ساخت... اگر پای هوس‌بازی در میان نیست، همان بهتر که بانوان به بایاهای طبیعی خود بپردازند» [1] و نیز می‌نویسد: «اینکه دختران دوست می‌دارند که در اداره‌ها کار کنند و هر روز برخاسته و کیف خود را برداشته، ساعت هشت راه می‌افتند و در اتوبوس‌ها و خیابان‌ها همچون مردان شتاب‌زدگی نشان می‌دهند، چیزی جز هوس نیست.» [2]

2) درباره‌ی ارتباطات آزاد میان زن و مرد می‌نویسد: «می‌گویند که باید در میانه آمیزش باشد تا دختر و پسر و زن و مرد هم‌دیگر را بشناسند و بیازمایند، ولی این هم بیهوده است و هم زیان‌مند؛ بیهوده است برای آنکه در چندبار دیدن آن آگاهی که باید، به‌دست نخواهد آمد و برای یک پسر یا دختر چه آسانست که در چنان برخوردهایی خود را ستوده نشان دهد. زیان‌مند است برای آنکه چه بسا نتیجه‌ی ناستوده‌ای که از آن برخیزد و اگر این در باز شود، بسیاری از جوانان و مردان همیشه در پی این آزمایش‌ها خواهند بود و هیچ‌گاه پا به زناشویی نخواهند گذاشت!» [3]

3) بسیاری گمان می‌کنند که حجاب از ابداع اسلام است، اما کسروی نظر دیگری دارد و پوشاندن صورت را از فرهنگ ایرانیان باستان می‌داند و می‌گوید: «باید دانست که روگرفتن یک شیوه‌ی باستان ایرانی بوده و از آنجا که ما آگاه شده‌ایم، از زمان هخامنشیان این شیوه در ایران (در شهرها) رواج می‌داشته.» [4]

4) کسروی راه حل خود را برای گسترش عفاف در جامعه، چنین بیان می‌دارد: «زن‌ها بایستی به دو چیز پابستگی نمایند؛ یکی آنکه به کوچه و خیابان، و همچنین به انجمن‌ها و بزم‌ها، بی‌آرایش و ساده درآیند. آرایش و خودنمایی را به خانه و برای شوهران خود نگه دارند، و دیگری آنکه با مردان بیگانه آزادانه در نیامیزند [=معاشرت نکنند] و به بزم‌ها جز همراه شوهران و خویشان نزدیک خود نروند» [5] و می‌گوید: «اروپاییان زن را گرامی نمی‌دارند و نباید فریب آن سخنانی که در روزنامه‌هاست را خورد؛ اروپاییان در بسیار چیزها گمراهند و یکی هم داستان زن‌هاست. بیشتر اروپاییان زنان را افزاری برای خوش‌گذرانی و کام‌گزاری مردان شناخته‌اند و بیش از این معنایی به زنان نمی‌دهند!» [6]

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
تهیه‌شده در: «رد شبهات ملحدین»

پی‌نوشت‌ها:
[1] خواهران و دختران ما، صص 20-18
[2] همان، ص 26
[3] همان، ص 31
[4] همان، ص 6
[5] همان، ص 15
[6] همان
https://bit.ly/2oipQ86
✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism
(رد شبهات ملحدین)