ای کاش واژه‌ها تابِ بیانِ این غم را داشتند...

با دلی شکسته و روحی آزرده، درگذشت نابه‌هنگام و تلخِ دانشجوی ارجمند و رفیق عزیزمان، جناب آقای مهندس پارسا جان‌پرور، را به خانواده‌ی بزرگ دانشکده‌ی مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی نوشیروانی تسلیت می‌گوییم.

او برای ما تنها یک دانشجو نبود؛ نسیمی بود که طراوتش را در روزهای سخت تحصیل با ما قسمت می‌کرد. شریکِ لبخندهای جمعی‌مان بود و گرمیِ حضورِ یک رفیقِ صمیمی را داشت. حالا دیگر او را میانِ نیمکت‌های کلاس و راهروهای دانشکده نمی‌جوییم، اما صدایش، نگاهش و شورِ جوانی‌اش، برای همیشه در قابی از دلتنگی در خاطراتمان زنده است.

این فقدان، خلأیی است که هیچ‌چیز آن را پُر نخواهد کرد؛ نه گذشتِ روزگار و نه فراموشی. تنها ماندگاریِ یادش، مرهمی است بر این زخمِ تازه.

شورای صنفی دانشکده مهندسی مکانیک، این مصیبتِ جانسوز را به خانواده‌ی داغدار، دوستان، استادان و همه‌ی دلبستگانِ پارسای عزیز صمیمانه تسلیت می‌گوید. از خداوند رحمان برای آن عزیزِ سفرکرده غفران و آرامش ابدی، و برای بازماندگان صبری جمیل و دلی آرام مسئلت داریم.

روحش سبک‌بال و یادش تا همیشه جاودان