🔰مفهوم اجتماع علمی؟!



🔸مجموعه دانشگران به تنهایی یک اجتماع علمی نمی‌سازد. ما در ایران جامعه دانشگاهی یا جامعهٔ فیزیک‌دانان داریم؛ اما به نظر می‌رسد هنوز اجتماع علمی و اجتماع فیزیکدانان به وجود نیاورده‌ایم.

🔹یکی از مظاهر نبود اجتماع علمی در ایران، این است که ما معمولاً برای کسب اعتبار علمی به اجتماع علمی بین المللی محتاجیم. هنگامی خود را، یا کار علمی خود را، معتبر می‌دانیم که گروه هم قطاران ما، در کشورهای صنعتی پیشرفته به آن اعتبار بدهند؛ گرچه گاهی دلخوشیم به اعتباری که بخش‌های سیاسی کشورمان به ما متخصصان می‌دهند و در نبود اعتبار از اجتماع علمی بین‌المللی به همین اعتبار سیاسی اکتفا می‌کنیم.

🔸به همین علت هم هست که هنوز همایش‌های علمی‌ما، چه آن‌ها که انجمن‌ها برگزار می‌کنند، یا دیگر نهادهای علمی ما، محملی نشده است برای محک زدن کار علمی دانشگران. همین طور هنوز مجلات علمی ما نقش محوری در محک زدن نتایج کار تحقیقاتی و در معرض قرار دادن این نتایج به عهده نگرفته‌اند. هنوز ما مرجعی برای تعریف اخلاق علمی و نیز برای تعیین انحراف از یک عرف اخلاق علمی به وجود نیاورده‌ایم، هنوز از تعداد قابل توجهی پایان نامه در مقطع‌های گوناگون دفاع می‌شود که کپی، یا تقریباً کپی، از پایان‌نامه‌های داخلی و خارجی است.

🔹اینکه حتی دانشگاه‌های مثلا پژوهشی ما، از جمله دانشگاه شریف، در تابستان تعطیل می‌شود بیانگر غالب بودن فرهنگ آموزشگری و آموزشگاهی بر فرهنگ دانشگاهی و دانشگری در سپهر علم ایران است.

🔸سیاهه این رفتارهای خارج از عرف بین الملل، یا نقص‌های ناشی از نبود اجتماع علمی را، می‌توان گسترش داد. وجود این سوء رفتارها در شرایط کشور ما و در مقطعی از توسعه علمی که ما قرار گرفته‌ایم طبیعی است. نگران کننده این است که نهادهای علمی ما و دانشگران ما به این رفتارهای نابخردانه توجه نمی‌کنند یا کم‌توجهی می‌کنند.


📚مصداق‌های سندروم دوره‌ی نقل
📍سری پنجم؛ از سری‌ کتاب‌های "ایران من"
👤رضا منصوری

⚛ @Nit_Eng_Phys