داستان بدن انسان ـ ترجمه نيک گرگين

رشد مغز

مغزهای بزرگ‌تر نياز به انرژی زياد دارند. مغز انسان فقط ۲ درصد وزن بدن را تشکیل می‌دهد، اما حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از بودجۀ انرژی استراحت بدن را مصرف می‌کند.

یکی از مزایای آشکار مغزهای بزرگ‌تر کمک و همکاری متقابل، اغلب در گروه‌های بزرگ است. اندازۀ نئوکورتکس در میان گونه‌های نخستی‌، (پريماها) به خوبی با اندازۀ گروه ارتباط دارد. اگر این رابطه برای انسان‌های نوين هم صادق باشد، پس مغز ما برای شبکه‌های اجتماعی حدود ۱۰۰ تا ۲۳۰ نفر تکامل یافته است و اين ميزان می‌تواند در انطباق با جماعت‌های شکارگر معمولی دوران پارينه‌سنگی باشد.

یکی دیگر از مزایای اصلی مغزهای بزرگ‌تر باید بهبود توانایی در شناخت طبیعت باشد. مهار آتش و پختن برای دست‌يابی به انرژی موجود بيشتر اقلام خوراکی برای رشد مغز ضروری بود. مغزهای بزرگ به این دلیل تکامل یافتند که به ما کمک کنند فکر کنیم، به خاطر بسپاریم و کارهای شناختی پیچیدۀ دیگری را انجام دهیم.

دليل اين که مغزهای بزرگ زودتر تکامل نیافتند و حیوانات بیشتری مغزی به بزرگی مغز انسان ندارند، عدم دسترسی به ميزان کافی انرژی برای تغذيۀ آن است. مغزهای بزرگ برای اکثر گونه‌ها انرژی زيادی مصرف می‌کنند، اما شکار و جمع‌آوری باعث شد تا هومو ارکتوس و هوموهای کهن بتوانند مغزهای بزرگ‌تر و پرهزینه‌تری را نسبت به گذشته رشد دهند.

دليل وجود حجم نسبتاً زياد مغز اين است که تعداد سلول‌های مغزی به نام نورون دو برابر بيشتر است. تودۀ سلولی این نورون‌های اضافی عمدتاً در لایۀ بیرونی مغز قرار دارد، ناحیه‌ای به نام نئوکورتکس، جایی که تقریباً تمام عملکردهای شناختی پیچیده، مثل حافظه، تفکر، زبان و آگاهی رخ می‌دهند. حتی اگر نئوکورتکس انسان فقط چند میلیمتر عرض دارد، باز شدن آن ۰,۲۵ متر مربع را پوشش می‌دهد. وجود همين نورون‌های بیشتر در مغز انسان، نسبت به شامپانزه‌ها، میلیون‌ها اتصال بیشتر ایجاد می‌کنند. از آنجایی که مغز از طریق شبکۀ اتصالات خود عمل می‌کند، نئوکورتکس انسان، به دلیل بزرگ‌تر و هم‌پيوسته‌تر بودن، پتانسیل بسیار بیشتری برای انجام کارهای پیچیده‌ای، مثل یادآوری، استدلال، و فكر كردن دارد. اگر مغزهای بزرگ‌تر شما را باهوش‌تر می‌کند، پس نئاندرتال‌ها و دیگر انسان‌های باستانی با مغزهای بزرگ‌تر خود تقريباً باهوش بودند.

..