🕊️ فردا اول مهر است...

مدارس باز می‌شوند، حیاط‌ها پر از صدای خنده می‌شود، دفترها بوی تازگی می‌گیرند و زنگ‌ها دوباره می‌خوانند.
اما بعضی کلاس‌ها هرگز پر نمی‌شوند.
بعضی نیمکت‌ها تا همیشه خالی‌اند.

از کودکان مدرسه میناب که شهید شدند،
تا دانش‌آموزان شهید جنگ اخیر،
از کودکان و نوجوانان حادثه تلخ دی‌ماه،
تا هر بچه‌ای که این روزها باید کیفش را می‌بست و به مدرسه می‌رفت...

آن‌ها دیگر نیستند.
فردا به مدرسه نمی‌آیند.
نه با تأخیر، نه با بهانه، نه با گریه‌ی صبحگاهی.
رفته‌اند؛ آن‌قدر دور که هیچ زنگی صدایشان را برنمی‌گرداند.

اول مهر امسال، برای خیلی‌ها جشن آغاز است؛
برای ما، مرور جای خالی‌هاست.
کیف‌های بی‌صاحب، روپوش‌های تا شده، مدادهای بی‌نوک و دل‌هایی که هنوز باور نکرده‌اند.

کاش می‌شد یک بار دیگر زنگ زد و گفت:
«بچه‌ها، بنشینید. درس امروز، فقط یاد شماست.»

یادشان گرامی.
نامشان جاودان.
و جایشان، تا همیشه، در قلب ما خالی...💔
برای شادی روحشان فاتحه بخوانید

🤖انجمن علمی رباتیک دانشگاه نیشابور

🤖@NeyshaburRobotics