آرویند نارایانان، استاد علوم کامپیوتر دانشگاه پرینستون، حدود 75 درخواست از متقاضیان دریافت کرده.
این فقط یکی از 10 تا 15 دسته ایمیلیِ که به دستش می‌رسه؛ حجم پیام‌ها هم به‌اندازه‌ای زیاد شده که دیگه امکان بازکردن همه اون‌ها رو نداره.

در نموداری که همراه پست منتشر شده، 73 ایمیل با ابزار تشخیص متن بررسی شدن:

• ۷۰ ایمیل، AI-generated تشخیص داده شده؛
• فقط ۳ ایمیل، Human-written تشخیص داده شده.

یعنی این ابزار حدود ۹۶٪ ایمیل‌ها رو در گروه نوشته‌های تولیدشده با هوش مصنوعی قرار داده.

ایمیل به استاد باید انگیزه، طرز فکر و علایق واقعی دانشجو رو نشون بده. وقتی هوش مصنوعی متن رو به‌جای متقاضی می‌نویسه، گفتار واقعی اون فرد حذف می‌شه.
استفاده گسترده از AI در اینجا فقط به خود فرستنده آسیب نمی‌زنه؛ اعتماد به تمام ایمیل‌های دانشجویی رو از بین می‌بره. استادها با انبوهی از پیام‌های شبیه‌به‌هم روبه‌رو می‌شن، دیگه فرصت بازکردن همه ایمیل‌ها رو ندارن و درنهایت پیام‌های واقعی و انسانی هم نادیده گرفته می‌شن.

برای ارتباط با استادها، متن رو خودتون بنویسید و از AI فقط برای اصلاح زبان و مرتب‌کردن متن کمک بگیرید؛
یک متن ساده و حتی کمی ناقص، از متن بی‌نقص اما بی‌هویتِ هوش مصنوعی ارزشمندتره.

پست اصلی در LinkedIn

@Elizaium